Spotlight

zondag 28 juli 2019


 

De wedvlucht Barcelona is jaarlijks het summum qua afstand in de duivensport. En dat geldt natuurlijk vooral voor de duiven en deelnemers uit Nederland. In ons landje kan de vlucht een afstand van 1350 km aantikken en onder zware omstandigheden zoals we die vaak op Barcelona kennen is dat een ‘monstervlucht. Tot voor een paar jaar deed ook Polen aan internationaal Barcelona mee maar dat was natuurlijk ‘gekkenwerk‘ waarvan de eerste duif na 4 of 5 dagen aankwam en de grote meerderheid nooit meer op het thuishok aankwam. Vorig jaar werd er op een andere plaats in de omgeving van Barcelona gelost en dat is ook dit jaar daar gebeurd. Zo is de vlucht wel een tiental kilometers verder geworden en ook moelijker door meer westelijk te lossen. De gebruikte parkeerplaats is ook niet heel ruim als we op beelden van de lossing zien dat duiven uit twee wagens gelost lichtjes tegen elkaar vliegen bij het ‘opstijgen‘ vanuit de manden. En elk jaar is dan weer de vraag en de spanning waar, hoe laat en aan welke snelheid wordt de eerste duif geklokt. Dat mag telkens in Frankrijk (of soms in Duitsland) verwacht worden en dat was ook dit jaar het geval. Na een lossing om 9.50 uur op vrijdag 5 juli werd op zaterdagmorgen om 10.02 uur op 928 km en om 10.14 uur op 942 km de eerste twee Franse duiven geklokt. Deze twee duiven lieten snelheden van 857 en 859 m.p.m. voor zich noteren. Om 10.54 uur volgde een Duitse duif die op 962 km tot 847 m.p.m. kwam. Lage snelheden voor de eerste duiven weer! Maar dat viel wel te verwachten met de hoge temperaturen in het binnenland van Frankrijk en de zwakke wind uit eerst meer oostelijke richting en later draaiend naar noordwestelijk richting. De grote verrassing was daarna de melding van de gebroeders Rans uit het Belgische Wijgmaal bij Leuven. Zij klokten om 11.06 uur op 1083 km en hun duif ging de rangschikking aanvoeren met een snelheid van 943 m.p.m. Met 1083 km zitten we al bijna op Nederlandse afstanden die met 1090 km voor Maastricht begint. Na de duif van Stijn en Jeroen Rans volgden lang andere aankomsten op de kortste afstanden. Pas twee uur later werden twee volgende Belgische aankomsten gemeld en wel eentje om 13.10 uur op 1086 km en eentje om 13.12 uur op 1106 km en deze laatste duif was van Raf Stijnen uit Geel en dan is men toch niet ver meer van de Nederlandse provincie Noord-Brabant. In 2018 haalde de duif van de nationale winnaar Jacky de Bruine uit het Zeeuws Nieuwerkerk een snelheid van 890 m.p.m. en werd op een afstand van 1151 km om 13.02 uur geklokt. Dit jaar zijn de duiven 50 minuten later gelost dus die snelheid zou op dezelfde afstand tegen 14 uur gehaald worden. En met het verstrijken van een aantal uren werd het duidelijk dat voor de Nederlandse Barcelona- gangers de snelheid van 943 m.p.m. van de Ransduif te hoog gegrepen was en na 2018 België met toen Team Freddy de Jaeger uit Knesselare aan 952 m.p.m. weer de internationale zege voor zich zou gaan opeisen. Weet u nog van de voorsprongzege van Leon Roks uit Standdaarbuiten in 2017? Zijn duif haalde toen de snelheid van 882 m.p.m. en de internationale opvolger
reikte tot 802 m.p.m.
 


 

Wilhelminadorp
En daar was hij dan toch uiteindelijk de eerste Nederlandse melding! Om 14.17 uur klokte Wim Muller in het Zeeuwse Wilhelminadorp op 1139 km. Op de meldingssite van de ZLU konden we direct ook aflezen dat het zijn 17e-getekende van een ploeg van 85 duiven betrof. Ook wordt daar het ringnummer van de betreffende duif vermeld en konden we zien dat het een 6-jarige duif betreft (tenzij een oude ring aan!) die tot een snelheid van 850 m.p.m. is gekomen. Tot 15 uur werden later nog vijf Limburgse duiven en eentje in Duitsland dichtbij elkaar geklokt. Verder in Zeeland wel zo‘n 12 km voor deze Barcelona klokte zo waar Jacky de Bruine in Nieuwerkerk om 14.50 uur een Barcelonaduif die tot 831 m.p.m. is gekomen. Na de 1e nationaal in 2018 weer vroeg! De overvlucht kon Wim Muller nog kloppen en als men weet dat Jelle Jellema op 1268 km en dus 129 km verder zit dan is tot zo‘n 2,5 uur later de snelheid van Wim Muller nog te kloppen. Maar zou dat ook mogelijk blijken? De overvlucht bleek nog pure kopduiven in petto te hebben. De eerste duif ‘boven de grote rivieren‘ op 1201 km klokten om 16.27 uur Laurensen en zoon uit Beuningen bij Nijmegen en wel aan 818 m.p.m. Ruim een uur later en wel om 17.37 uur wist Jelle Jellema te klokken en zijn favorietenrol weer waar te maken. Op 1268 km en aan 824 m.p.m. wint hij het nationale brons. Pieter Woord in Urk zit op 1285 km en hij klokte om 18.07 uur en dat zal goed zijn voor de 5e prijs. Op zondag wisten totaal 297 Barcelonagangers hun hok te bereiken en opvallend is het goede pakken van veel Limburgse liefhebbers. Na vorige week ongunstig te hebben gezeten op Agen kwam nu Limburg volop in beeld. In bepaalde inkorfcentra in Zuid-Limburg waren ‘s avonds de prijzen helemaal of bijna verdiend.
 




Goese Sas
Toen de eerste melding van Wim Muller op de ZLU-site kwam zagen we op de kaart zijn exacte woonadres en kwam de naam Goese Sas in beeld. En dat is een gehucht van een aantal huizen dat op het punt ligt alwaar het Havenkanaal vanuit Goes in de Oosterschelde uitmondt. Een sluis aldaar vormt een barrière tussen de twee. In 1968 is Wim Muller daar met zijn gezin in de voormalige dienstwoning komen wonen toen hij als sluiswachter daar ging werken. In 1985 is een nieuwe en grotere sluis gebouwd en kon de woning worden aangekocht door de bewoners. Wim Muller stelde als voorwaarden dat hij de oude woning mocht afbreken en een fraaie nieuwe woning op die plek kon laten ‘verrijzen‘. Tot 1990 heeft Wim als sluiswachter gewerkt. Het jaar 1985 betekende ook een keerpunt in zijn duivensportcarrière. In dat jaar won hij namelijk de Europacup over de ZLU-vluchten met geweldig vroege prijzen en hoge prijspercentages met weinig duiven mee. De naam Muller was definitief ‘gevestigd‘. Ook Hans Eijerkamp uit Brummen was zijn uitslagen opgevallen en wilde graag eens komen kijken. Na het vliegseizoen van 1985 vond dat plaats en de uitkomst was dat de hele vliegploeg aan Eijerkamp werd verkocht en naar zijn kweekstal verhuisde. Wim wilde niet alles verkopen om met de kwekers een nieuwe start te kunnen maken. In Goese Sas begon Wim met een hokje van 2 meter dat in de loop van de jaren tot 12 meter werd uitgebreid. Al vroeg liet hij zijn oog op de grote fond vallen en bijzonder is de herkomst en het verkrijgen van zijn beroemdste kweekkoppel en wel ‘de Kraag‘ van 1973 en de ‘Superduivin‘ van 1975. De doffer ‘de Kraag‘ verkreeg Willem bij Toon van Schilt in de Heense Molen. Hij was bij hem op bezoek en zag wat duiven onder een omgedraaid sinaasappelkistje zitten en vroeg Toon erom. Die antwoordde dat die duiven voor de poelier bestemd waren maar Wim wilde ze graag zien. Een rode doffer beviel hem en Wim vroeg of hij die kon kopen. Maar omdat ze voor de poelier bestemd waren kon dat niet maar hij mocht hem gratis mee nemen naast twee duiven waarvoor werd betaald. De ‘Superduivin‘ stamt grotendeels uit het soort van bakker Meesters uit de Heen en dat soort werd verkregen via kastelein Piet Schot uit de Heen. Hij had een ploegje duiven voor een zacht prijsje van bakker Meesters uit de Heen overgenomen. Bakker Meesters had alles verkocht maar een aantal duiven was blijven zitten en daar wilde hij ook van af. De ‘Kruisbek‘ van 1976 stamt langs moederskant ook uit dat Meesterssoort met het ‘Zilvervosje‘ van 1947 aan de basis. Het stamkoppel van de ‘Kraag‘ en de ‘Superduivin‘ zit ook in de klepper waarop nu alle ogen gericht zijn en wel de nationale Barcelonawinnaar 2019 genaamd ‘Techno M‘ met ringnummer NL13-1289290.
 




Ultieme doel
Al vele jaren is het hoofddoel van het fondseizoen bij Wim Muller de wedvlucht Barcelona. En daarop wordt jaarlijks een fikse ploeg gekorfd tot een 80-tal de laatste jaren. Dit jaar toog Wim met 85 duiven naar het inkorflokaal de Nishoek in Kruiningen. En dat waren 57 duiven en 28 doffers en 48 duiven hadden nog nooit de Spanjevlucht gevlogen en 37 al wel. De doffers waren allemaal weduwnaars en de duivinnen werden allemaal op nest gekorfd en de neststanden varieerden van eitjes tot en met jongen van 4 tot 5 dagen. De andere ZLU-vluchten staan ook het programma maar daarop worden kleinere ploegen of ploegjes gekorfd en eerder had hij 3 van de 5 op Pau en 6 van de 17 op Agen oud in de prijzen. De winnaar ‘Techno M‘ ging voor de vierde keer naar Barcelona en voor de vierde keer vliegt hij prijs en hij sluit af met de 1e nationaal. In 2016 won hij de 239e Barcelona tegen 5239 duiven. In 2017 volgde de 738e Barcelona tegen 4504 duiven en in 2018 vloog hij nationaal (net) geen prijs en internationaal prijs 3350 tegen 15.700 duiven. Dit jaar vertrok hij als weduwnaar en dat was ook in 2016 het geval. In 2017 en 2018 was hij een nestdoffer toen hij naar Barcelona ging. Op de zware en onregelmatige Barcelona van dit jaar viel Wim Muller het totale resultaat tegen en hij zei het niet goed te vinden. Op zaterdag kreeg hij na 14.17 uur nog drie duiven om 17.36, 19.20 en 22.22 uur door. Op zondag klokte hij om 6.54 uur de vijfde duif en toen ik hem aan de lijn had viel om 10.45 uur de 17e duif en daarmee waren in de Nishoek de prijzen juist verdiend. Op St. Vincent is het plan nog vijf duiven te korven terwijl hij twijfelde over een doffer die vorige jaar 15e asduif ZLU is geworden met prijzen op Pau, St. Vincent en Perpignan. Van Pau kwam hij namelijk flink gewond terug en was toch de eerst aankomende duif van die vlucht. Op zondagmorgen werden Wim en Rina Muller ook gebeld door Luci van der Wegen uit Steenbergen om hen te feliciteren met de 1e nationaal Barcelona. En in dat gesprek was Luci duidelijk geëmotioneerd en vertelde ze dat ze haar overleden echtgenoot Toon ook had verteld dat Wim nu ook Barcelona heeft weten te winnen. Aan de Ravelijnstraat in Steenbergen wonnen Adriaan en zoon Toon Barcelona in 1973.
 




Nieuwe start
De laatste twee jaar is de duivensport bij Wim en Rina Muller duidelijk in een ander daglicht komen te staan. Sinds ze weten dat ze naar een nieuwe adres in Goes gaan verhuizen worden er geen jonge duiven gekweekt die in Groene Sas (Wilheminadorp) mogen uitvliegen. In 2018 zijn er wel jongen gekweekt die naar zoon Andres in Goes zijn gegaan. Hij woont al rond het Goese Meer en vliegt daar al met duiven. Op Bergerac (2-8) zal hij naar alle waarschijnlijkheid daar met jaarlingen van pa zijn debuut op de grote fond maken. Rond het Goese Meer hebben Wim en Rina ook een bouwperceel en daar zal na de bouwvakvakantie de bouw van hun nieuwe huis beginnen. Ze komen daar fraai aan het water te zitten met de mogelijkheid om een boot(je) aan te leggen en een hengeltje uit te werpen. De duivensport zal daar op een kleinere schaal voortgezet worden met jongen van 2020. Oude duiven zullen als kwekers meegenomen worden maar niet overgewend worden. De vader van Wim Muller was uit Dordrecht afkomstig en zijn moeder kwam uit het naburige Oud-Sabbinge. Zijn vader was binnenvaartschipper en een deel van zijn jeugd groeide Wim op bij zijn oma en opa in Oud-Sabbinge. In zijn jonge jaren heeft Wim ook nog een korte tijd zelf gevaren. Echtgenote Rina komt uit Steenbergen en zij woonde in haar jeugd midden tussen de vele goede fondspelers die de plaats indertijd kende. En met duiven van verschillende fondmannen uit Steenbergen en omgeving bouwde Wim fondstam in de beginjaren op.

Eijerkamp-Muller
Nadat Hans Eijerkamp na het seizoen ‘85 de vliegploeg had aangekocht bleef er nauw contact tussen Wim en de familie Eijerkamp. En eind 1988 kwam er zelfs een samenwerking tot stand om voortaan onder de naam Eijerkamp-Muller in Wilheminadorp te gaan vliegen. En dat duurde drie keer een termijn van vijf jaar en in totaal 15 jaar tot en met 2003. In het eerste jaar was het al gelijk bingo met 1e nationaal Perpignan dat tevens de 1e internationaal duivinnen was. In 1990 volgde de 2e nationaal Barcelona en de 1e nationaal Bordeaux jaarlingen en de naam Eijerkamp- Muller ging over ieders lippen. Als we naar de afkomst van de Barcelonawinnaar kijken dan zien langs vaderskant ‘de Genaaiden‘ van 1982 vol in beeld. Deze ‘Genaaiden‘ behoorde tot de vliegploeg die in 1985 de Europacup won en daarna nar Eijerkamp ging. In 2000 kwam uit hem een zoon naar Wilhelminadorp terug en wel de ‘Master Genaaiden M‘ en de ‘Genaaiden stond toen tegen een dochter ‘Golden Breeder‘ en zijn moeder was een dochter van het Superkoppel (de Kraag en Superduivin) waaruit ook de ‘Genaaiden‘ zelf werd gekweekt. ‘Master Genaaiden M‘ koppelde Wim Muller tegen een duivin die afstamt van een duif van (wijlen) Flip Steketee uit Yerseke en wel uit zijn twee kopvliegers op Dax en een duif ingeteeld naar de ‘Genaaiden. Langs moederkant zien we voor driekwart duiven van Ysbrand Kaptein uit Akersloot maar zijn 2e nat. Sint Vincent was weer voor 50 procent Muller terwijl de ‘Orhan‘ van de gebr. Brugemann uit Assendelft dat ook was. Ongekend sterk hebben jaren Piet en Marco Houtekamer uit Oud-Sabbinge op Barcelona gepresteerd en in 2000 wonnen ze internationaal Barcelona. En zij deden dit (bijna?) volledig met Mullersoort. Piet Houtekamer was een oom van Wim Muller en een broer van zijn moeder. Zelf weet ik van een andere liefhebber die met Mullersoort indertijd geweldig op de ZLU-vluchten wist uit te pakken en dat was Jan Moerman uit het Westlandse Wateringen. Hij had zijn vlieghokken in een kassencomplex zitten.




Spel
De vliegers en kwekers zijn half maart door Wim gekoppeld. De weduwnaars zijn op eieren gekomen en daarna begon al het weduwschap. De nestduivinnen zijn ook grotendeels gescheiden zittend ingevlogen en daarvoor heeft het inkorfcentrum Nishoek optimale mogelijkheden met extra trainingsvluchten die door een Belgische vervoerder worden aangeboden. Sinds een aantal jaren gebruikt Wim de producten van DuifVitaal en dat zijn puur natuurlijke producten. Voor het seizoen gaat hij met een aantal duiven en mest naar dierenarts Vincent Schröder in Kerkrade en naar zijn bevindingen wordt gehandeld. Standaard kuurt Wim zijn duiven twee tot drie dagen voor een grote fondvlucht tegen de koppen. Het voer betrekt Wim van Ronny van Tilburg uit Baarle-Hertog en bij hem heeft hij een eigen mengeling laten samenstellen en die mengeling wordt intussen ook aan andere liefhebbers verkocht als die dat wensen. De weduwnaars trainen om 8 uur en 5 uur in de namiddag en de nestduivinnen kunnen ‘s middags hun vleugels strekken als nestduivin en eerder als losse duivinnen. Zonder jonge duiven en jaarlingen is het duivenwerk nu een stukje minder en op kleinere schaal wenst hij het ook op het nieuwe adres te gaan doen. Eerder strenger selecteren en dan met een tiental duiven na Barcelona gaan.

Moët et Chandon
Een speciaal flesje champagne hadden Wim en Rina in hun wijnklimaatkast staan. Ze verkregen die in 1997 van een Engelsman na het behalen (voor de tweede keer) van de Europacup. Ze moesten hem bij een speciale gelegenheid ‘soldaat‘ gaan maken en dat werd het winnen van de 1e nationaal Barcelona. Intussen was hij dus 20 jaar in huis totdat het zover was. De champagnefels kon worden ontkurkt en het glas geheven. De fles heeft een jaartal en geeft volgens Wim aan dat die lang houdbaar is en van een speciaal wijnjaar is. Ik vroeg Wim ook nog hoe het kwam dat de vlucht zo moeizaam en relatief slecht is verlopen. Wat zou de oorzaak kunnen zijn? Het antwoord van Wim was nuchter en duidelijk: “Als jij het weet mag je zeggen en dan weet ik het ook!" En de duiven kunnen we het niet zelf vragen. Welke route heeft een Barcelonaduif zoals de ‘Techo M‘ van Wim Muller afgelegd en waar lagen de problemen en hindernissen? We kunnen er slechts naar gissen zonder iets met zekerheid te kunnen zeggen en stellen. De droom van het winnen van Barcelona is aan de Goese Sas voor Wim en Rina uitgekomen. Hulde voor de winnaars en hun winnende duif!

Ad van Gils

zondag 28 juli 2019

PERONNE en BLOIS.

Ik ben erover uit dat dit jaar met de duiven een soort van overlevingsjaar is. Het uiterste van alles word van zowel jouw als van je duiven verwacht en, als ik heel eerlijk bent vind ik er 'geen reet' meer aan en dan ben ik nog mild in mijn bewoording. Er komen gewoon geen normale vluchten meer want elke week is het wel wat.
Vorige week was het bij ons met de vluchten al niet denderend en is er overigens ook geen journaal verschenen. Al eerder schreef ik dat mijn lichamelijke gesteldheid het niet altijd toelaat. Helaas. Toen kwam het me eigenlijk nog goed uit ook en ik geen rotsmoes hoefde te verzinnen waarom we gewoon klote gedraaid hadden. Haha ha...

Vorige week kwamen de duiven hier zo ontredderd en bang thuis. Zij hadden ook vreselijke dorst. De dorst hoeft niet per definitie te zeggen dat ze onderweg geen zuipen hebben gekregen maar ze kunnen ook gewoon dom geboren zijn (!) en zichzelf niks hebben aangeleerd. Wij leren ze het overigens wel hoor en hebben er zelfs speciale voorzieningen voor gemaakt. Maar ja, pakken de duiven het dan niet op, tja dan houd het ook op. De duiven zaten ook gewoon een trein te laat. Het gekke is dat ze hier thuis vaak 1.5 uur vliegen, trekken weg etc. Ik draai er niet omheen want het is echt zo!

Weersverwachting voor komende dagen: warm tot ZEER warm...!!

Afgelopen weekend was het alweer niet echt wild maar, gelukkig misschien, was dat bij velen zo. Bij de aankomsten vielen grote gaten en tijdverschillen. Bij het afslaan van de klokken ontbraken er nogal wat duiven op de hokken en niet alleen bij ons... Wij missen er op dit moment nog totaal 1.

Zo liep er tijdens de vluchten een jonge duif bij ons binnen en was afkomstig uit REUSEL (tegen de Belgische grens ten z.w. van Eindhoven). Dit beestje was dus behoorlijk uit de richting. We hebben gelijk de eigenaar gebeld en kwamen overeen de duif te laten bijkomen met wat eten en drinken en hem vervolgens weer in vrijheid te stellen...
Dit jaar lopen er trouwens extreem veel vreemde duiven binnen, niet zo maar 1 of 2 maar soms wel 8 of 9 op een dag. Dit is niet normaal meer... Niemand houd wat over voor volgend jaar en op deze manier word onze sport wel heel snel uitgeroeid. En bijna iedereen klaagt over de massale verliezen bij de duiven. Soms zijn ervaren duiven de kluts volledig kwijt en zijn ook ZLU-spelers met enorme staat van dienst het roer een beetje kwijt want ook voor hen zijn de vluchten zwaar tot extreem zwaar geweest. Tot op heden...!

Wie het in onze vereniging dit jaar buitengewoon goed doet op de langeafstandsvluchten is COMB. DE JONG. Zij stonden al meerdere keren dit seizoen op Teletekst!
Die twee hebben het goed op de rit. Werkelijk TOP voor LEON en echtgenote DANIELLE.

Ik denk persoonlijk dat de ZLU-vlucht vanuit MARSEILLE, vanwege het redelijk snelle verloop, voor veel liefhebbers een welkome verademing geweest is!

De extreme weersvoorspellingen gaan vermoedelijk ook deze week niet meezitten en daarom hebben wij de knoop doorgehakt om, op vlucht CAHORS na, het komend weekend aan verder niks anders mee te doen. Ik ben echt niet van het pamperen van de duiven maar het moet wel leuk blijven...

In 2019 reeds prijs op: Blois, Vierzon, Issoudun, Argenton en nogmaals op Blois...

BLOIS.
Wij hadden het plan om op BLOIS maar 1 duif mee te geven en wel een zoon van onze Nationale winnaar 'THEO'. Uiteindelijk hebben we er nog wat duiven bijgedaan van het 'langeafstand' soort... Als eerst aankomende duif kwam inderdaad 'SON THEO' de NL18-1093386 aan. Werkelijk bizar om te zien hoe die doffer op het hok komt aanstormen en zou bij wijze van spreken dwars door de klep vallen zo hard dat die aankomt. Machtig om te zien...
Door zijn vroege aankomst is het meteen weer een goeie NPO notering en zijn er dan ook blij mee. Deze doffer had trouwens ook al een knap vroege notering op ISSOUDUN NPO. Heel blij zijn we dat duiven uit de 'THEO' het goed tot zeer goed doen bij andere liefhebbers! Het zit er gewoon in dat is duidelijk. Ook deze doffer 'SON THEO' heeft alles in zich om een echte crack te worden net als zijn vader...!

Zo zit bij JELLE ROZIERS in het Belgische ITEGEM het zusje van hem. Die duivin vloog vorig jaar op de Nationale vlucht ARGENTON de 8e tegen ruim 16.000 duiven en is door JELLE inmiddels op zijn kweekhok geplaatst. En geloof mij, die JELLE ROZIERS is bepaalt niet gek en heeft een enorme duivenkennis in huis!

Ik ben trouwens heel blij dat het weekend met zijn Ups- en Downs achter de rug is...

Een ieder die de keuze maakt 'te vliegen' wens ik alle succes... Wees eerlijk en bedenk dat, wanneer het een drama dreigt te worden, je vooraf de keuze had...!

Fijne week en als mijn gezondheid het toelaat, tot een volgende keer.

Groetjes van Evelien.

zaterdag 27 juli 2019

Afgelopen weekend waren er weer een paar mooie duivenvluchten.
Er was een dagfond vlucht vanuit het Franse Chateaudun met een afstand van 555 km tot Putten en
er was een jonge duivenvlucht vanuit het Belgische Lessines met een afstand van ruim 213 km tot Putten
en tijdens deze vlucht mochten er ook oude duiven mee.
De dagfond vlucht vanuit Chateaudun werd gelost om 07:15 uur, de eerste duif in onze vereniging viel om
14:01 uur bij G. Doppenberg deze duivin behaalde een snelheid van 1367 meter per minuut wat gelijk staat aan 82
km per uur. G. Doppenberg was niet alleen 1e in onze vereniging maar behaalde ook de 4e en 5e en 9e en 10e plaats in de uitslag.
G. Doppenberg is 1e in de A groep en K. v/d Broek en Zn. 1e in de B groep.
G.Doppenberg 1,4,5,9 en 10
Comb. Boeve – Drost 2 en 3
K. v/d Broek en Zn. 6 en 7
A. Dokter 8

De vlucht vanuit het Belgische Lessines werd gelost om 07:45 uur en hier werden er dus zowel jonge als oude duiven gelost.
Om 10:02 uur viel de eerste oude duif bij H. Scholten en deze duivin vloog een snelheid van 1553 meter per minuut wat gelijk staat aan 93 km per uur.
De eerste jonge duif viel om 10:05 uur bij G.J van Putten en deze duif vloog 1520 meter per minuut wat gelijk staat aan 91 km per uur.
Ook op deze vlucht was G. Doppenberg de grote winnaar bij de oude duiven met 4 bij de eerste 10 in onze vereniging.
G. Doppenberg 1e in de A groep en H. Scholten 1e in de B groep.
Oude duiven:
H. Scholten 1
H. v/d Kraats 2
G. Doppenberg 3,4,5 en 6
A. Dokter 7
K. v/d Broek en Zn. 8 en 9
G.J van Putten
Bij de jonge duiven was U.Urig de grote winnaar met 3 duiven bij de eerste 10 in onze vereniging.
Op de foto staat U. Uhrig, G. Doppenberg en Arjan v/d Broek.
Voor aankomend weekend staat er voor de oude duiven een vlucht op de planning vanuit Pt. St. Maxence en voor de jonge duiven een vlucht vanuit Niergnies beide worden ingekorfd op Vrijdag 26 Juli om half zes.

zaterdag 27 juli 2019

Ko Harms opnieuw aan de top op jonge duivenvlucht Pt St Maxence, 
Roger de Schoolmeester aan de macht op Pt St Maxence oude duiven. 
Combinatie Roegiest Visser overheersen Chateauroux.

Pont St Maxence, uitgestelde lossing. Terecht. Het werd dus zondag. 
Wij werden in de Lovenpolder op aangename verrast door supporters. 
Nog nooit zoveel supporters gehad. Buurman. Peter de Jonge schoof aan. 
Hij was benieuwd naar zijn nakomelingen van Noel Peiren , uiteraard door Peter gekweekt. 
De andere kijkers kwamen uit resp. Nieuw Zeeland en Australie. 
De andere was de vader van Ingrid. Voor de tweede keer aanwezig en warempel we bespeuren 
enig enthousiasme bij hem. Volgende week weer kijkers. 
Van de voedselbank uit Oostburg en die hebben ook enkele bingo loten op zak. 
Het zijn dus de open deur dagen bij Comb Peeman & Schaap. Zondagmiddag met de 
supportersclub naar de Deltawerken geweest. Veel duiven langs de glooiing gezien. 
Jammer genoeg is er niets aan te doen. Gelukkig zijn er ook zeer prettige zaken te vermelden. 
Hier zijn de hoofdrolspelers op de vluchten van 21 juli.

Betreffende Chateauroux kunnen we kort wezen. Johnny had zijn handen vol aan de 
duivenregen die neerstreek op zijn hok. Er stonden 68 duiven te trappelen bij de start 
en om 07:00 uur vloog het duiven legioen de lucht in. Om 13:44:33 schoot de “418” het hok 
in en pakte de eerste prijs in de vereniging. Deze “418” kennen de melkers in Sluiskil 
maar al te goed. Roep Johnny in het lokaal en iedereen brult “418” . 
In zijn kielzog zat de “089”. Deze jaarling van de Combinatie zorgde voor de tweede plaats. 
Overigens was dat maar 3 seconden later. Een mens zou van minder waterpokken krijgen. 
Verder 4,5,7 en 10e stek. Grijze haren voor de concurrentie dus. 
Concurrentie ?  Dat was er van niemand minder dan Jan de Jonge met raszuiver Hoeks bloed. 
Jan heeft de “361” niet zien komen. Ëven iemand wegbrengen blijkbaar. 
Pats boem, duif en je bent te laat. Volgende keer alles afzeggen Jan ! 
Er was nog een tweede te draaien en zo haalde Jan 2 vd 3 .Comb Pieters tekende voor de 
6e prijs. Deze combinatie is er dus wederom goed bij en met 3 vd 6 wordt er tevreden 
geknord op het hok in Philippine. Jos de Ritter vond een antwoord met 4 vd 8. 
Draaide 8e en 9e plaats. Zeventien minuten later kon Chateauroux 2019 afgesloten worden.

Pont St Maxence oude duiven werd gewonnen door niemand minder dan Roger de Schoolmeester. 
Letterlijk in het land der blinden is eenoog koning want Roger had een door de dokter 
aangemeten oogkapje op. Vroeger was het beter en was dat een zwart lapje. 
Stond stoer maar voor Roger telde de vooruitgang en werd voor deze kap gekozen. 
Heerlijk te zien dat de man die volgens de laatste geruchten vitesse kampioen 2019 is geworden 
eervol afsluit met een eerste plaats tegen 68 duiven. Het werd een mooie 4 vd 10. 
Tweede werd de combinatie Pieters. Chateauroux erbij. Pont erbij . 
Ook een tiende plaats kon binnengehaald worden. Prima gedaan dus. 
Comb Ridderhof en Zn waren de primus interparessen van deze vlucht. 
Ze begonnen met de 3e stek en dan maar liefst ook , 4e,5e,6e,7e, 8e, en 9e te worden.
16 vd 33 en dan kun je na afloop je haar kammen. Opvallende speler was nog John Dieleman met 
twee mee en een 11e prijs. 50% voor John. Overigens ging Pont St Maxence los om 07:15 uur.

345 jonge duiven maakten de afreis van Pont St Maxence naar Nederland. Mooi weer en windstil. 
Een verademing voor menig liefhebber. Contact met de buurman en de inschatting was 
rond 5 over 10. Wie dat dacht was te laat. Herr Wunderbar Ko Harms en kleindochter gingen 
nog eens op de pedalen staan en bemachtigden de 1e plaats van dit mooie concours. 
Het was 09:58:16 uur toen. Toch weer al  de tweede 1e plaats en dat is super voor deze herintreders. 
Het was de “269”die dit huzarenstaaltje uithaalde. 
Ko en kleindochter legden tevens beslag op de 6e  plaats maar ook eventjes plakten ze de 
16e, 17e en 18e plaats aan de zegekar. De tweede duif viel in de Langeweg bij Jos de Ritter. 
Hij had wederom de tractor opgetuigd en dan weten we het al. 
Jos vinden we ook nog eens op plaats 19. Jos hengelde 17 vd 36 binnen. 
Toen kwam de ontketende combinatie Peeman&Schaap in de wei. Al een tijdje zijn 
ze in goeden doen maar nu vlogen de pollen gras in het rond. Kijk even mee: 
3e, 4e, 5e, 7e, 8e,9e, ( ik hap even naar adem), 15e en 20e  met 29 vd 61 erin en met 
deze uitslag wreef Peeman die avond  de schapenbillen roze blank. 
Tiende werd de Combinatie de Mul Vermeirssen. De mannen hadden er 16 vd 38 in. 
Yes !!. Comb Pieters hun jonge zijn weer aan het trainen geslagen werd er van de daken verkondigd. E
n jawel, ze kruipen stap voor stap ook met de jongen weer richting de ereplaatsen. Keihard aanwezig was weer John Dieleman. 
Eerst even het prijzenpercentage: 14 vd 24, jawel en dan zitten we ruim over de 50%. John begint met de 12e en 14e stek. 
Roger de Schoolmeester wist beslag te leggen op de 13e plaats. Op 1270 meter/min kon het concours afgesloten worden. 
Nieuws was er van de provincie. Tropische temperaturen werden verwachten. Geen weer om in een mand te zitten. 
Vrijdag inkorven dan. Veel succes. En met dit weer, vergeet niet te drinken. 
vrijdag 26 juli 2019

Dinsdag 23 juli - Koren -

Ja dat duurde even. De laatste weken van het oude duivenseizoen blijken best inspannend, ook niet overdrijven, alleen overlappen gebeurtenissen elkaar soms op ongelukkige momenten. Opletten is het devies, en laat dat nou niet altijd mijn sterkste punt zijn, weer eens vol overtuiging bewezen. Zullen we eens optimistisch beginnen en in mineur eindigen, of toch andersom? Misschien wat vroegtijdig mineur, mogelijk is het gewoon een goede selectie geweest, alleen op dit moment is het hoofdkwartier er nog niet uit, nog wat zwevende vragen. Veroorzaakt door de ploeg jaarlingen die naar de dagfond waren, natuurlijk het overgrote deel is gewoon terug op de hokken, alleen mij wat teveel nog onderweg en dat knaagt. Was het de te korte herstelperiode na de meer dan pittige midfond en het onderschatten van de dagfond. Het leek toch een prima vlucht, al bleek hier aan de westkant toch wel een ander verloop gaande, die padvinders toch te ver meegegaan met de roedelleiders lijkt het op. Zal een combinatie van factoren zijn. Die zondag thuis waren gekomen op twee na die goed hersteld leken, de nog niet opgeknapte de mand ingedaan. In vergelijk een doffertje dat diep op de zondagochtend kwam is normaal thuis, de eerste van vorige week niet, en zo zijn er nog wat scheve vergelijkingen. De kale laatjes en voorheen zwervers normaal thuis, toch wat geleerd dan? Bij het inkorven nog even werken aan een pootje van een doffertje, leek dat hij een veertje onder de nagel had, kon het niet goed zien. Bij het verwijderen, bloeden dus, kon weer mee naar huis, geluk of pech, zal het je volgend jaar melden. Heb het voor nu wel bekeken met ze, volgend jaar maar verder naar een grotere sprong. Was een rommelig jaar voor ze, konden maar amper het papier raken, soms zomaar wel en dan weer helemaal niet. Waren ook twee ploegjes van verschillende leeftijden bij elkaar gedrukt, verre van ideaal vanaf de start. Eindresultaat is dit dus, vermoed wel dat het koren er nog tussen zit, de meesten konden toch twee weken achter elkaar flink uren op de vleugels aan met meerdere nachten mand onder totaal verschillende omstandigheden normaal thuiskomen. Ook een deel late jongen overgehouden, zullen de domste niet zijn. Ze verhuizen na het seizoen naar de afdelingen van de ouden, mooi aantal dat wel, wat ik er van moet of mag verwachten, zal mij benieuwen. Nog een eind weg en het staat zomaar voor de deur, hun bestemming lijkt wel bekend, kijk er alweer naar uit. De internationale klassieker vanaf de middellandse zee dan maar? Vrijdag op de vroege ochtend los, werd bericht dat ze met wind achter zou zijn gestart, al was de live windfinder het daar niet mee eens. Bleek ook geen gejaagd door de wind, verwacht ook niet dat ze als kanonskogels door het Rhônedal worden geschoten. Onder goede omstandigheden houden ze de twaalfhonderd meter aan, zal de warmte en bijzondere parcours ook mee te maken hebben. Zoals verwacht kwamen ze een heel eind en net te kort om de polder te passeren op de eerste dag. Kwestie van vooraf rekenen en rustig de oogjes toe te doen, en dan in de vroege ochtend maar weer verder gluren. Zo gezegd zo gedikkie daan. Had geen wekker nodig, ook bijzonder, en op tijd van huis naar de hokken, nog geen aankomst gemist. Zou net even benen strekken tot ik in de verte achter mij de piep hoorde, toch de aankomst gemist. Bij het melden van de eerste, de tweede piep, en dus ook die aankomst gemist, lekker handig weer. Verwacht mij niet juichend door tuinen te vliegen, gewoon voeren, poortjes weer dicht en maar eens opzoeken waar we geëindigd zijn. Dat viel best nog mee, in de fondunie lijst, ja ik weet ook wel dat het marginaal succes is, wel een stap in de goede richting. Daarbij het deelnemersveld waar we nu tegen mogen strijden is wel op het hoogste niveau met de grootste spreiding en mag zonder schaamte woorden als nationaal gebruiken bij de prestaties. Toch weer anders, begin helemaal onder aan de onderste tree tegen internationaal gelauwerde namen en hun door geselecteerde kolonies. Vooruit, de start is niet helemaal van onder af, ben nog wel alleen maar een toeschouwer tussen meer ervaren strijders, die de fouten al langer uit hun systeem hebben. Daar bots ik nog regelmatig tegenaan zoals je gelezen hebt als het goed is. Heb alleen door vallen en opstaan geleerd. Gebeurt bij een ander ook, anders stonden ze allemaal constant vooraan, zoek ze maar eens op die dat jaren achter elkaar zonder terugval doen, juist ja. Er voor weg lopen ook een keuze. Hoeveel de prestaties in de voorbereiding zeggen is weer een nieuw raadsel. Twee weken terug was deze ploeg nog mee op een pittige dagfond van zeshonderd kilometer, dag uitstel en laat los, storing op de vlieglijn met avond aankomsten. Mijn eerste Rhônedal crosser kwam van die dagfond 's avonds in het donker op kwart voor elf te laat thuis. De laatste duivin van die vlucht de volgende ochtend rond vijf uur, was nu mijn derde voor een prijsje ergens in het midden, zeg het maar. In ieder geval toch een stap in de goede richting en nieuwen voor volgend jaar schoolreisje richting Catalonië. Blijft bijzonder dat dezen bijna elfhonderd kilometer in de vleugels hadden en toch amper gewichtsverlies. De kosten zijn hoger uiteraard maar ze krijgen dan blijkbaar ook een luxe behandeling met rieten vloermatten als bodembedekking, de ruimte in de manden als doorslaggevende factor. Veel minder concurrentiestrijd en daarmee gepaard gaande onnodige stress. Probeer dat maar eens in het verstand van de grote massa te krijgen, probleempje denk ik. Proberen het al jaren voor elkaar te krijgen, alleen staan de schreeuwers met competitievervalsing op de lip de oplossing in de weg. Op termijn gebeurt het toch wel, schreeuwers verdwijnen in de tijd. Gisteren nog de tweejaarse doffers naar de kasteelstad aan de middellandse zee gestuurd. Een week meer rust na de dagfond welke hun laatste voorbereiding was, zien of dat zich nog uitbetaald. Had er nog één meer die kant op willen sturen. Doe bij inkorven altijd nog stuitluis controle en bij het doffertje dat de laatste twee keer op ochtend terug kwam bleek de linkerkant boven de stuit een pluk nieuwe pluimen te zijn ingegroeid. Was de oorzaak van zijn twee missers ook verklaard, roverwerk. Maar besloten thuis te houden, heeft hij last van gehad, volgend jaar maar weer eens proberen, en dat was twee. Nu nog de voorbereiding van de laatste internationale klassieker en dan mogen we weer naar volgend jaar uitkijken. De Catalonië duivinnen zitten op eieren in het windbreekgaashok, herstelden zo mooi na de grote reis. Als ze goed in orde zijn mogen ze laten zien of ze beter tot hun recht komen in deze positie. Verder nog tweejaarse duivinnen die op de eerste international mee waren, afgelopen zaterdag nog de laatste vitessevlucht als voorbereiding gekregen. En dan heb je dus drie dagen op rij duiven wachten, op zich niks mis mee, alleen voor mijn goudviscomplex niet altijd even handig. Teveel gelet op de lossingstijd van de weduwen en gemist dat de klokken op de middag al uitgerekend zouden worden, tot een telefoontje mij uit de ligstoel liet schieten. Dacht met een bloedgang, uurtje rijden tot het inzetlokaal, je mag er wat voor over hebben, wel tijd goed te kunnen maken. Daar dachten de wegwerkers heel anders over, en een zoektocht door de polder als gevolg. Heb het gisteravond maar goedgemaakt bij de clubmensen, gelukkig konden ze het geduld opbrengen. Allemaal avonturen, had vast anders gekund. De jongen lijken inmiddels te begrijpen wat er van hun verwacht wordt, voor de hitte uit nog maar eens op pad geholpen. Ze beginnen behoorlijk veer los te laten, ze moeten het er maar mee doen, thuiskomen van de padvinderij is voldoende. Volgende week de grote mand in toch?

donderdag 25 juli 2019

Ik ben geen man van veel tierlantijntjes . Gewoon rechtdoor , rechtaan !
Dat is wellicht  het simpelste . Rond  de pot draaien lijkt mij een hoogst vermoeiende bezigheid .
Liegen is al helemaal uit den boze . Want al is de leugen nog zo snel  , de waarheid achterhaalt ze wel .
Het moeilijkst vind ik nog om eerlijk te zijn met jezelf . Een gewetensonderzoek zeg maar .....
Na elk weekend maak ik een eerlijke analyse van mijn prestatie ‘s en dan neem ik beslissingen en bepaal ik een strategie naar de volgende wedstrijden toe .

Het is tot nu toe een zeer grillig seizoen geweest met veel slechte vluchten .
En dat laat zijn sporen na .
Dit weekend had ik er 10 mee op Arras , 13 op Clermont  en 14 op Chateaudun .
Arras kwam heel goed , Clermont wat minder en Chateaudun kwam slecht .

De ene collega zei me dat ze waarschijnlijk ziek zijn , iets mankeren en dat ik waarschijnlijk te lang gewacht heb om te “ kuren “ .

Een andere  wist te vertellen dat dit  allemaal larie is en gewoon een gevolg van het onstabiele weer .
En nog een andere wijt het aan de stand van de pennen en als de vleugel voor de helft vernieuwd is , is het beste er af , wist hij te vertellen .
Wat dat laatste betreft heb ik de neiging om te proberen het tegendeel te bewijzen .
Feit is dat ze niet verduisterd geweest zijn en bijgevolg vlug pennen vallen . Ik probeer ze nu op nest te krijgen om de rui te stoppen en zo de terugval in de prestatie’ s om te buigen  .
Op dat gebied ben ik een koppige ezel en dat is niet van het slimste .
Mijn vader zei altijd op zijn pittig Westvlaams “ Je kunt nie “ en “   en   “ te goed en “ .
Letterlijk vertaald betekent dit dat je niet kunt hebben en te goed hebben . Met andere woorden....

Ge moogt niet te veel willen !
Niet verduisterde jongen komen gemakkelijk in vorm , maar vorm en topvorm blijven niet eeuwig duren .
Voor de rest is het wellicht een combinatie van de drie bovenvermelde factoren .
Feit is , van hoe verder ze moesten komen , hoe slechter ze kwamen .
Het vele inkorven , het contact met andere duiven in de grote mand , preventief werken tegen besmettingen met wat simpele kruiden zoals look , oregano , tijm en dergelijke spelen wellicht een rol .
Wat ook niet te onderschatten is is gewoon de kwaliteit van de duif zelf .
Nu komen stilaan de echte kampioenen aan bod . Die duiven die op dit tijdstip van het seizoen nog gensters slaan zijn de echt goeie !!
Ze vliegen ook al tussen geselecteerde duiven die bovendien al heel wat ervaring hebben op gedaan .

Met andere woorden ...de waardeverhoudingen liggen nu heel anders dan in het begin van het jonge duivenseizoen .
In elk geval blijf ik er van overtuigd dat als uw gebuur duiven thuis krijgt   , in om het even welke omstandigheden , ik er moet bij hebben .
Anders is het nooit goed !!!
Dus dringen de volgende maatregelen zich op .
Ze laten op nest komen , een weekje rust voor de meesten , en een kuurtje en dan zien we wel weer verder .
Voor Marseille heb ik gepast . Ik laat dat aan de collega ‘s met zelfmoordneigingen .
Het is voldoende om de radarbeelden op pipa te bekijken en dan weet je genoeg .
Velen hopen op een mirakel maar voor Westvlamingen zal het toch niet op Marseille zijn .

Ondertussen heb ik er 6 ingekorfd voor Narbonne . 1 tweejaarse duiver , 4 duivinnen , en 1 jaarlingduiver .
Mijn inleg bedraagt wel geteld 34 euro . Dus kan ik zonder stress die duiven opwachten .
En volgende week heb ik er nog een stuk of 4 klaar zitten voor Perpignan en dan is het weeral gedaan voor een jaar .
Het gaat vlug . Veel te vlug ! als je t mij vraagt .Tijd voor de uitslagen ....
Het totaal financieel verlies bedraagt +/- 30 euro waarbij dient aan gestipt dat dit volledig  te wijten is aan de Halve Fond vliegers .
Och ...ik kan daar wel mee leven en eigenlijk moogt ge de transportkosten niet in rekening brengen omdat een hobby toch iets mag kosten zeker ?
Arras 661 jongen 8-23-24-28-74-88-123-135-249-319   10 op 10

Clermont  1212 jongen  98-120-142-177-286-378-381-383-512   9 op 13

Chateaudun  987 jongen : paar prijsjes en  2 op 14  ( verontrustend ? )
Dat laatste ploegje krijgt een week rust en een kuurtje tegen tricho en dat is al heel lang geleden dat ik dat nog eens deed .
Ze gaan dan een paar nationale vluchten voor jonge duiven vliegen . Komen ze , is het goed .
Komen ze niet , ook goed , dan ga ik er mij in elk geval enkele uitzoeken om mee aan de slag te gaan als jaarling .
En dat onder heel andere omstandigheden , met een volle vleugel en op weduwschap .
En zo hebben we altijd iets om naar toe te leven en dat is juist het leuke van onze sport .
Voor de rest onderga ik deze hittegolf zoals iedereen . Ik ben nooit een zonneklopper geweest en op zulke dagen vind je me alleen in de schaduw gestreeld door een zeebriesje . Zalig !!
Opmerkelijk dat de duiven er geen last van hebben . Ze liggen lui op één vleugel te zonnebaden en de baas moet er alleen voor zorgen dat de drinkpot op peil blijft .
Een lekker bad is ook altijd wel gekomen .
Ziezo , dat was het laatste nieuws uit de polders .
Volgende week weten we of Alafhilippe de Alpen overleefd heeft . Ik denk het wel en ik hoop het !!
Hij verdient het !!
Ondertussen heb ik een van mijn betere duifjes naar hem genoemd .
Mooie naam voor een mooi duifje !!!

Tot de volgende
Roger Casier

donderdag 25 juli 2019

Seizoen 2019, we naderen het einde. Op het moment van schrijven is de één na laatste dagfond onderweg, in sector 4 wordt Chateaudun gespeeld. Dax is geweest, 5de vlucht in de cyclus van 7 in het NPO programma, als ik mij niet vergis zijn er ook nog twee internationale krakers (ZLU zeggen we in Holland). Kortom het einde is al weer in zicht, we zijn dan ook alweer de derde week van juli.
Hier zal alleen nog op Bergerac worden gekorfd. Naast de les die ik dit seizoen leerde en al een paar keer eerder beschreef, wordt het me ook steeds duidelijker dat de jaarlingen toch ook "examen" moeten doen, na een gedegen opleiding. Ze er zo even opgooien geloof ik nog steeds niet in. Zeker, de besten komen, maar de besten moeten ook eerst leren voor ze een stap verder kunnen. Zoeken naar een compromis dus. Voortschrijdend inzicht zegt dat er ergens een toets moment moet zijn, eigenlijk meer een moment waar de jaarlingen doorheen moeten. Ze zullen dus een keer hun debuut moeten maken op de grote fond. Compromis hier is dat de jaarlingen na het afwerken van de vitesse en midfond vluchten nog een keer aan de bak moeten. Op het einde van het seizoen, in een goede conditie en op een goede stand, ze moeten wel de kans krijgen om te laten zien dat ze het kunnen.
Jullie hebben het vast al begrepen, de jaarlingen gaan dus naar Bergerac, op de voorwaarden die ik zojuist al aankaartte. Daarnaast gaan ook de oude duivinnen mee, voor zover dat kan, qua conditie en neststanden.
Doel voor Bergerac is tweeledig: Met de ouden een plek 1:10 op NPO niveau, de jaarlingen moeten de afstand op een redelijke manier overbruggen, prijsvliegen is geen must. Ik zie deze vlucht nog steeds als een opleiding voor de jarigen.
We gaan er dus nog één keer voor, na Dax is de motivatie toch weer super, evenals de conditie van de duiven. 
De komende week iedere dag nog mee in de auto en 75 km trainen(vanaf de parkeerplaats op het werk in Noord-Holland). De zaterdag nog een lapje vanaf zo'n 50 km. Meppel is meestal de bestemming. De klok staat dan aan om te bepalen welke duif 1e getekende wordt. De duiven gaan de zondag en maandag alleen bij huis nog even los. Trainen doen ze bij huis nauwelijks, 10 minuten is al veel. De zondag en maandag is rust en energie tanken. Vanaf donderdag fondmix in de broedhokken, zodat de duivinnen zich vol energie kunnen laden voor de opdracht die ze vanaf de dinsdag staan te wachten.
Op dinsdagochtend de duiven afleveren bij Wim, hij neemt ze 's middags mee naar het NIC om in te korven. Envelop met geld voor afrekenen en instructies bijgeleverd. Werkt al jaren prima.
Ondertussen is vandaag hier het jongen seizoen begonnen. Vanochtend het eerste groepje jongen weggebracht op zo'n 25 km. Hopen dat ze voldoende oriëntatie hebben ontwikkeld op de tochten die ze bijna dagelijks maakten, voor de dekrui begon. Ik zal zo kijken of er al wat terug in het hok is.



Tot de volgende!

www.postduivenblog.nl

 

woensdag 24 juli 2019

Eindelijk konden de duiven weer eens op de geplande lossingsdag de thuisreis aanvaarden. De 126 duiven welke bij IFC Zeeland door 36 deelnemers op Marseille werden ingekorfd vertrokken om 06.35 uur bij mooi weer en goed zicht. De zwakke ZO wind draaide al snel na het vertrek naar ZW. De verwachting was dat de eerste Nederlandse meldingen uit Limburg zouden komen. Vanaf 18.47 vielen de duiven in Limburg als hagel en zand. De eerste melding aan de westkant was om 19.40 uur en wel van de Comb. Zegers-Bruggeman, die hiermee de overwinning bij de IFC Zeeland opeiste en tevens nationaal een 10e plaats scoorde. Herman Calon legde enige tijd later beslag plaats 2, nationaal nog goed voor plaats 52. Ferdinand Provoost scoort keurig een 3e plaats (nationaal plaats 1150, waarmee het podium weer compleet is. De Zeeuwse duiven wisten zich keurig overeind te houden in het Limburgs geweld. 19 Liefhebbers wisten één of meer duiven in de prijzen te klasseren. Een 100% score werd gerealiseerd door Piet de Nooijer met 3 vd 3 en Ferdinand Provoost met 2 vd 2 duiven in de prijzen. Comb. Zegers-Bruggeman scoorden 75% met 3 vd 4 duiven prijs. een 67% score met 2 van de 3 duiven prijs was er voor de liefhebbers Sjaak de Keijzer, Peter Oele en Comb. Verhagen-Buyl. Hans Lindenberg en Carlo Dominicus draaiden ieder 3 vd 5 duiven in de prijzen (60%). Marcel van de Klooster draaide binnen 2 minuten 2 van zijn 4 duiven in de prijzen en scoorde daarmee 50%. Ook Leo van Schouwen weer keurig 1 vd 2 prijs (50%), net als Jan Allemekinders met 1 vd 2 (50%). Het einde van het seizoen nadert weer met rasse schreden. Voorlaatste afspraak is op Narbonne.

Klik hier voor gehele uitslaglijst


IFC Zeeland Jaap Bruggeman

dinsdag 23 juli 2019

VEEL ACHTERBLIJVERS….nog veel duiven onderweg….

Vorig weekend zijn er toch opnieuw wat duifjes achtergebleven of zo kun je het ook noemen ‘nog onderweg’. Zelf had ik niets mee, geen oude, geen jonge duiven en spijt heb ik er niet van, maar komend weekend zullen ze weer aan de bak moeten, de oude op Blois en de jongen op lennik, mits de omstandigheden goed zijn. Het is de laatste tijd niet van “hoe laat zit je”, maar van “hoeveel heb je er thuis” en dat is een best negatieve benadering van de sport maar de verliezen zijn dan ook groot en verontrustend. Ik heb geen oplossing voorhanden of het moet wezen ‘niet spelen wanneer je weet dat het prut weer gaat worden’, maar dat gaan de meeste liefhebbers toch niet doen. Hoop stof tot nadenken in de wintermaanden, we weten zeker dat we ons moeten houden aan het landelijk vliegprogramma waar ongetwijfeld een evaluatie over gaat plaats vinden en wellicht de nodige aanpassingen doorgevoerd gaan worden maar er zijn ook zaken die afdelingen zelf mogen bepalen, zoals oefenvluchten en wijze van lossingen. Jonge duiven, totaal lossen verdient op alle oefenvluchten plus de 3 eerste wedvluchten niet MIJN voorkeur. Inmiddels zie ik wat oogjes die zijn opgezet bij de jonge duiven, ook dat hoort erbij (bijlichten doe ik niet, dus dat is de oorzaak niet), dat je zulke duifjes niet speelt lijkt mij duidelijk. Groot voordeel is dat de natour aanstaande is dus nog volop kansen en daarna een sprongetje maken in afstand is ook niet onoverkoombaar. Mogelijkheden genoeg….

De oude duiven zien er goed uit en worden klaargestoomd voor Blois, donderdag gaan we onze keuze maken, welke duiven meegaan.

Vooralsnog lijkt de wind uit de zuidwesthoek te gaan waaien of het dan gelijk een ‘makkelijke’ vlucht gaat worden, durf ik te betwijfelen. Het is nog altijd (midden afdeling) ruim 600 km, de temperatuur loopt weer wat op en men verwacht de nodige buien in Noord Frankrijk maar ook in Belgie blijft het niet droog. De duiven hebben al 4 DF vluchten achter de kiezen met nog de nodige invlieg kilometers, die ook niet altijd even gemakkelijk waren. De zondag ziet er beter uit dus er is een escape. Voor de jonge duiven lijken er op zaterdag weinig mogelijkheden te zijn, we kregen dan ook donderdag bericht dat het inkorven en de vlucht één dag worden opgeschoven. Met de huidige vooruitzichten een prima besluit.

The Day After,

Na een regenachtige zaterdag, scheen zondagmorgen de zon al overvloedig. Tijdens mijn ochtend rondje keek ik in het rond, blauwe hemel met wat stapelwolken, strak westen windje en ook nog 2 vroege lossingen, allemaal ingrediënten voor mooie vluchten.

Om 9.45 uur zitten wij aan de koffie en brainstormen over de snelheid, rond 10.00 uur zou je een duif kunnen pakken. Plots ziet mijn maat E.J. 2 duiven aankomen en ik zie dat het 2 jongen zijn, ze maken een paar rondjes en in mijn ooghoek zie ik de ‘412’ Benjamin aan komen knijpen, de 2 jongen in haar kielzog mee nemende met nog een oude doffers, 4 duiven worden om 10.00 rond geklokt. De jonge duiven, die vorige week thuis zijn gebleven omdat ik het weer niet vertrouwde vallen in tegenstelling tot de 2 eerste vluchten het hok nu wel aan. Vorige week veel werk gehad om de slechte gewoonte af te leren maar het betaalde zich uit! De ‘412’ pakt de 10e plaats in de club, goed voor de 18e plaats in de kring tegen 710 duiven. In de club wordt ze hierdoor 1e asduif vitesse. De jonge duiven beginnen in de club met de 8e en 11e plaats en de 10e en 14e tegen 1656 duiven. Hierna kunnen we ons de nodige uurtjes ontspannen, de snelheid van de duiven uit Lennik zal door de duiven uit Blois never gehaald worden. Gelukkig hebben we Compulive en kunnen daardoor mooi zien wanneer de duiven in Zuid Holland vallen. Rond 14.00 uur neemt bij mij de spanning toe, om 14.30 uur komt Peter Beentjes duiven ‘letten’ en is getuige dat een laatkomer van de ochtend zich meldt. Dit is een zomerjong van 2018, dus dat was even schrikken. Niet zoveel later komt er opnieuw een duif aanknijpen en ik roep ‘dat is er wel één’, de 936 valt als een kogel op de plank. Nog geen meldingen in de club, op compulive slechts 3 meldingen in de afdeling, niet veel later valt nummer 2 de ‘498’ mijn 2e getekende op de plank (2 vroege duiven en een getekende), gelukkig ziet mijn maat E.J. die wel vallen, ook broer Peter is inmiddels aangeschoven en met zijn allen zien we de duiven regelmatig vallen. In de club pakken de duiven 1-2-3-5-7-8, in de kring opnieuw de overwinning en een mooie uitslag 1-4-6. In de AFDELING tegen 2252 duiven 4-17-41 enz. Na de voor mij teleurstellende vlucht uit Argenton, hebben de duiven zich gerevancheerd en gaan wij ons opmaken voor de laatste vlucht uit Bourges. We gaan een warme week tegemoet, de oude duiven zullen niet gespeeld worden op de laatste MF vlucht en ook de jonge duiven blijven thuis. Wij nemen ruim de tijd om de duiven voor te bereiden op hun volgende uitdaging………..  

In de club jonge duiven

1e Wim Geerlofs, 2-4 Gerrit Twaalhoven, 3-5 Max van Delden, 6 Dirk Ebbers, 8e Jos Nijman, 9e Simon Durge, 10e Tim de Goede.

In de club oude duiven

opnieuw winnaar jonge duiven!!

1e Max van Delden, 2-3-7-8-9 Frank Rodenburg, 4-5-6 Peter Nijman, 10e Jos Nijman.

Frank Rodenburg, kampioen Vitesse en op Zellik wederom een fantastische uitslag

Ook de kampioen Vitesse zijn bekend. (volgens het NPO systeem 6 van de 9 vluchten)

Onaangewezen 1e Frank Rodenburg, 2e Peter Beentjes, 3e Jos Nijman, 4e Peter Nijman, 5e Dirk Ebbers

Aangewezen 1e Peter Nijman, 2e Gerrie Lotterman, 3e Jos Nijman, 4e Peter Nijman, 5e Frank Rodenburg.

Max van Delden, winnaar oud, de snelheid zit er wel op!
dinsdag 23 juli 2019

Nieuwsbrief Peter Boskamp

23 juni 19
Rotavirus en zo meer. Ik weet niet of U het weet, maar artsen en dierenartsen mogen sinds 2006 geen meldingen meer maken omtrent de heilzame werking van vitamines en kruiden. Naar verluid zijn de...

Columnist in Spotlight

08 augustus 19
De kreet bestaat nog, hoewel de uitslagen al een...
21 juli 19
Raak!   Ik liet het al vaker blijken in mijn...
25 juni 19
De Oranje Leeuwinnen winnen hun groep en gaan...
11 juni 19
26 april 19
  Het werd deze week wel weer eens tijd om over de...
19 april 19
  Weer zo'n titel waarvan je denkt: wat bedoelt-ie...
07 april 19
Mooi was het zaterdagmiddag. Ik was bij de...
29 maart 19
Op bezoek bij één van de beste overnachters van...

Colums in spotlight

Vrienden van Duivenvaria.nl

FKramerCouwehand185x75new Duifvitaal 185x75 Ceeschroevers185x75new Fam Hakvoort Urk185x75 Bedrijfsstempel185x75new Fondclubmiddenlimburg185x75new LouisvZuijlen185x75new StedelijkOss185x75 NPO185x75new GebrDekker185x75new homan pigeonphotography185x75 Fondclubgrootrotterdam185x75new AVergotte185x75new MichelBeekman185x75new AddeJong185x75new AdSchaerlaeckens185x75new CombVerbree185x75new CombvanHeteren185x75new Embregtstheunis185x75new DirkVerleun185x75new duivendirect185x75new Duivenmarktplaats185x75new GJBeute185x75new LeoLronk185x75new Hooymansduivensport185x75new HenkWassink185x75new GerardDekker185x75 pvdewoudvliegers185x75new ZLU185x75new msmduivensport185x75new BannervanAdrichem185x75 Promo185x75new Promo185x75new Promo185x75new Promo185x75new Promo185x75new

Meest gelezen berichten

In the picture

11 september 19
Helaas laten de bestanden van de Compuclub van de afgelopen vluchten nog op zich...
11 september 19
Nationaal Marathon Kampioen – 3e IATP PIPA – 3e West Europese Super Marathon 2018   Het...
05 september 19
Van de projectleider Het is na half juni even stil geworden v.w.b. nieuwsbrieven over de...
04 september 19
Oswald Haers houdt huis op Niergnies. Tevens snelste in Zeeland. Vitessekampioen Roger de...
03 september 19
Voorwoord De zomer is nog niet voorbij. Sterker nog dit weekend belooft een prachtig...
24 juli 19
17 juli 19
  Stekeligheden 4 Ledenraad 4 juni Ooggetuige verslag van 1 van de 8 belangstellende !!!! op de...
10 juli 19
De wedvlucht Barcelona is jaarlijks het summum qua afstand in de duivensport. En dat...
08 juli 19
03 juli 19
Ook op de tweede internationale wedvlucht van het ZLU-programma, n.l. Agen voor oude en...
01 juli 19
Naast het overzicht van alle deelnemers met de kwekers, kopers en spelers is  het...

Buienradar

Weer

meteobelgie1

 meteofrance1

vliegweer voor duiven1

Uitslagen

Compuclub250x80new

Pigeonvillage250x80new

SBS6tekst250x80new

Afdelingen

Afdeling1 135x40Afdeling7 135x40
Afdeling2 135x40Afdeling8 135x40
Afdeling3 135x40Afdeling9 135x40
Afdeling4 135x40Afdeling10 135x40
Afdeling5 135x40Afdeling11 135x40
Afdeling6 135x40Afdeling12 135x40