Spotlight

zaterdag 14 december 2019
Publicatiedatum

Ja, hij heeft sindsdien een Porsche Cayenne – met gepersonaliseerde nummerplaat - in de garage en hij is al eens met zijn vrouw op reis geweest, maar verder is er in het leven van Joël Verschoot (63) niet veel veranderd. Nochtans won de Ingelmunsterse duivenkweker in maart nog het groot lot met de verkoop van prijsbeest Armando. Zijn ‘Eddy Merckx van de duivensport’ bracht toen 1,2 miljoen euro op en hij verdiende nog eens dubbel zoveel met de verkoop van 177 andere duiven. “Maar op het einde van de dag ben ik nog altijd het liefst bij mijn duiven.”

zaterdag 14 december 2019
Publicatiedatum

 

 
 

Omdat ik de wijsheid niet in pacht heb aarzel ik altijd om goede raad te geven .
Vooral omdat duivensport zo complex  is en er zoveel factoren meespelen in zaken als ziektes en gezondheid .
Ik schrijf ook niet graag over bijproducten en ik ga alleszins , behalve een enkele keer , geen merknamen noemen .
Meestal brengt dat wrevel teweeg bij hen die ik niet vernoem . Niet doen dus ....
Wat ik wel kan is mijn ervaringen vertellen , ook over mijn fouten , want daar kan je nog het meest uit leren . 

Laten we het eens hebben over virussen en bacteriën .
Ze zijn heel erg klein maar heel erg gevaarlijk .
Ze kunnen je kweek en/of je vluchtseizoen verpesten en de laatste tijd treed er meer en meer resistentie op .
Volgens de wetenschap ligt dat aan het veelvuldig en  onoordeelkundig gebruik van antibiotica .
Virussen zijn met niets klein te krijgen . Antibiotica halen niets uit .
Je kan hoogstens een beetje aan de algemene conditie werken maar daar houdt het ook op .
Het lichaam , het organisme moet het virus overwinnen .
Ik denk soms , en wellicht is het zo , dat zij een rol spelen in de natuurlijke selectie . In het voortbestaan van de soort omdat de sterkste exemplaren overleven .   

Om  met de deur in huis te vallen heb ik een serieus probleem .
Ik heb door de seizoenen heen gemiddeld zo’n 250 duiven .
Ik ga alleen naar de dierenarts voor de entingen .
Ik kuur nooit , behalve een enkele keer in het vliegseizoen , ook niet tegen paratyfus ( ook niet enten ! )
Ik hou mijn duiven gezond met natuurlijke producten zoals look , oregano , tijm , probiotica enz.
Ik selecteer geweldig op gezondheid .
Een duif die treurt , mager wordt , vliegt er uit . Wordt soms een paar dagen alleen gezet in een box en als er geen verbetering op treedt geliquideerd .
Ik speel goed tot schitterend van 100 tot 1000 km .
Ik slaag er in mijn kolonie op die manier gezond te houden .
Ik kweek doorgaans mooie jongen met zeer weinig onbevruchte eieren .
Mijn duiven voor de zware fond kweek ik in de nazomer .
En nu komt het .
Op een van mijn kweekhokken trof ik duiven aan met draainekken , zoals men ziet bij een infectie met het  paramyxo-virus .

 

Op een van mijn kweekhokken trof ik duiven aan met draainekken , zoals men ziet bij een infectie met het  paramyxo-virus . 
Dat kon eigenlijk niet want ze werden in ge-ent .
Ik schrijf veel maar ik lees ook veel en zo kwam ik aan de weet dat draainekken ook bij veel andere ziekten kunnen voor komen .
Ik heb die duiven gewoon laten zitten tussen de andere, maar ze konden wel niet recht meer vliegen . Toch zijn ze er door gekomen en volledig hersteld .Een werd mager en lusteloos en werd gedood .

Op 15 juli werden de kweekduiven gekoppeld en werden er zo’n  100 geringd .
Op vandaag , 4 maanden later , heb ik er  al  +/- 30 moeten verwijderen met dezelfde verschijnselen :  Draainekken , waterige mest , mager worden .
Nu heb ik  altijd wel ergens uitval bij het spenen en later .  5 % is nog normaal te noemen maar 30 % ??
Nu lees ik hier en daar in reportages , van collega’s die er durven voor uitkomen ,

dat ze soms de helft van hun jonge duiven moeten opofferen aan wat

men doorgaans “ adeno “ noemt maar ik hou het liever bij  “ kinderziekten “. 
Van bij het spenen wordt het drinkwater van de jongen verzuurd  . Dat doe ik nu nog steeds alle dagen .

Het zou kunnen moest ik de aangetaste jongen er tussen laten lopen ,  dat het net als op het kweekhok  in orde komt , maar ik verwijder  ze liever .
Over welke ziekte het gaat weet ik niet . Er zijn heel wat nieuwe virussen in omloop .
Circo , herpes , adeno , paramyxo ...noem maar op !
Sommige vrienden stellen een diagnose vast van op afstand en zeggen mij , het is dit of het is dat , maar ik zeg dat je dat niet kunt weten behalve met tussenkomst van de wetenschap .
Nu heeft het grootste gedeelte van de jongen blijkbaar “ de ziekte “ overwonnen .
Ze beginnen heel levendig te worden en trainen goed , trekken weg voor een tijdje en produceren heel mooie bolletjes mest .
Je zal maar natuurlijke selectie prediken als er periodes zijn dat je  bijna dagelijks een duif  moet verwijderen .
De moed zinkt je dan wel in de schoenen !!!
Het gaat heel erg snel . Op een paar dagen zijn ze van gezond naar erg ziek !
Let wel dat ik schitterende jongen kweek uit ouders met een schitterende conditie .
Als ze gespeend worden trekken ze rap hun plan en alles gaat goed tot aan de ouderdom van +/- 6 weken .
En dan worden er  enkele ziek . Ik mag toch zeggen dat het verlies toch 30 % zal bedragen . En dat is veel .
Wat mij opvalt ? Ze zijn eerst een paar dagen minder levendig , sommigen krijgen een draai nek , anderen waterige mest , maar altijd stel ik het volgende vast :
DE STUITBEENTJES DIE VOORDIEN GOED ONTWIKKELD WAREN EN GOED GESLOTEN EN STEVIG ,

KLOEK GEBOUWDE PERFECTE JONGEN DUS , TEREN PRECIES WEG , GAAN UIT ELKAAR STAAN EN WORDEN WEEK .
HET IS ALSOF DE DUIF VAN BINNEN UIT WORDT UIT GEHOLD  ( hoe moet ik het zeggen ? )
PMV is zo goed als uitgesloten want ze worden ge-ent op een leeftijd van 30 dagen .
In Paratyfus geloof ik ook niet want ik heb bijna geen onbevruchte eieren en geen sterfte in de nesten .
Alles is heel normaal tot de ouderdom van 6 weken .
De vroege en lentekweek van dit jaar was schitterend, met zo goed als geen adeno , geen verliezen en een schitterend seizoen .
Uiteraard heb ik links en rechts raad gevraagd .
En dan komt er uit de bus  dat voorkomen beter is dan genezen en dat een goede darmflora veel miserie kan vermijden .
Ik heb het verzuren van het drinkwater op gedreven en terzelfdertijd heel veel probiotica toegediend .
Omdat uit die gesprekken ook naar voor kwam dat het goed is om de darmflora te versterken van in het nest heb ik de kweekduiven ook hetzelfde toe gediend als aan de jongen . Op dat ogenblik waren de beste koppels bezig aan hun  tweede ronde .
En de resultaten zijn positief . Van de 25 zijn er slechts 3 gesneuveld .

De rest is in goede doen en de mest , die ik met argusogen controleer , is heel goed !!
Er was er eentje bij met een enorme prop geel in de bek . Het beestje kon nagenoeg niet meer eten en ik heb voorzichtig een deel er van uit de bek verwijderd .
Uiteindelijk is het volledig hersteld . De prop volledig opgedroogd . De ziekte overwonnen .
Uiteindelijk doe ik nu iets wat ik al lang niet meer deed . Zo goed als dagelijks alle duiven , heel de kolonie , verzuurd drinken verstrekken .
Samen met gist op het eten af en toe , en  dagelijks ter beschikking , een mix met alle soorten mineralen , gebrokkelde kleikoek en legkorrels .
Ter compensatie van de verloren jongen heb ik uit de beste koppels nog enkele jongen gekweekt  , zo’n stuk of twaalf . Het zijn dus super-late , bijna vroege !
De laatste worden gespeend rond St Niklaas .
In al mijn miserie heb ik dus als  bijkomend voordeel 3 ronden uit mijn favoriete koppels , waaronder een koppel prachtige zwarte uit Kleine Kurt x Sunday Morning .
Sunday Morning dankt haar naam aan een bezoek aan het kweekstation NATURAL op een Sunday Morning met mijn vriend Hendriek Vankerkhove .
We stonden daar in een zaaltje de stamduiven te bekijken die te koop waren  en regelmatig ging er ene weg die verkocht werd voor 50 euro .
Een medewerker vulde de lege plaatsen op met duiven , die klaar stonden in een aanpalend kamertje , en opeens toverde hij daar een pikzwarte duivin te voorschijn . Ze had iets !!
Ik schoof voorzichtig , zoveel mogelijk onopvallend , tussen het publiek door, naar het mandje van de zwarte beauty .

 

 
 

Ik heb 60 jaar ervaring met duiven en sommige duiven hebben  een geweldige  uitstraling , een persoonlijkheid , en ik zie dat .
9 keer op 10 als ik de duif in handen neem klopt het plaatje dan volledig !!
En deze keer had ik een hart gelijk een koekenbrood , toen ik daar stond met dat duifje in mijn pollen  !!
Amaai wat een prachtige dame . Ik deed teken naar de medewerker van dienst en 5 minuten later was zij mijn eigendom  . Zo goed als 100 % VAN WANROY .
Ze werd later de grootmoeder van Nefertiti .
Tja Nefertiti ....Ze was niet echt een topduif . Maar iemand moest de klus uit Barcelona klaren en zij deed dat .
Zij werd uiteindelijk 124° in de pipa-ranking over drie jaar Barcelona .
Ja.... ik weet het wel !! Er zijn er dus 123  beter , maar er komen er nog zoveel meer ACHTER haar .
En eigenlijk heb ik daar allemaal geen boodschap aan . Wat belangrijk is , is dat die straffe madam mij graag ziet en dat het wederkerig is ...
Ze is ook geweldig sterk en geeft nooit op . Goeie eigenschap , misschien is ze wat traag en moet ik eens een rappere duif of rappe soort aan haar koppelen .
Ze is bovendien een kleindochter van de SCHONE ZWARTE en die is tenslotte de basis van mijn Zware Fond stam .

 
 
 
 

Och ja , voor mij telt , naast de prestatie , ook de duif  en mijn relatie er mee .
Om terug te keren tot mijn miserie met die plaag onder mijn late  jongen  denk ik dat ik een punt heb door de zaak te laten uitzieken .
De survivals zijn er sterker door geworden en ik zie ook dat het verlies bij de tweede ronde al verminderd is tot 10 %  .
Ik zat er wel mee in voor de komende vroege kweek uit mijn vitesse en hafo duiven .
Ik denk nu wel als ik de ouderdieren verder regelmatig hogervermelde bijproducten verschaf dat het wel zal meevallen .
Ik heb nog niet zolang geleden vernomen dat er liefhebbers zijn die hun duiven kuren tegen tricho  met jongen van 8 dagen in de nesten .
Ik huiver er bij als ik dat hoor . Dat is echt wel spelen met vuur , me dunkt !!
Maar goed , niemand moet mijn handelwijze volgen .
Ik heb hier alleen weer gegeven hoe het er hier aan toe gaat en hoe ik het opgelost heb .
Hoe dan ook , in de huidige context van de duivensport  , kan je niet ver geraken met zwakkelingen .
Het is moeilijk , het is fascinerend , het houdt mij bezig en het houdt mij fit .
Ik hoop dat u er ook iets aan hebt ?
mvg
Roger Casier    

zaterdag 14 december 2019
Publicatiedatum

Châteaudun 21-7–2019
Vincent de Harder boekt fraaie overwinning op de dagfond

Luchtfoto Châteaudun

Al eerder plaatsten we een foto van het kasteel in Châteaudun. Hier een luchtfoto van Châteaudun. Zo hebben onze duiven na vertrek de losplaats even gezien.
Opnieuw dus een dagfondvlucht uit Châteaudun dit seizoen.
De eerste vlucht uit Châteaudun had een stormachtig verloop door de keiharde zuidwesten wind die er toen stond.
Dit weekend verliep de vlucht ook niet volgens planning. Net als Quiévrain werd ook Châteaudun uitgesteld naar vandaag door de weersomstandigheden van gisteren. Achteraf gezien een prima beslissing, want vandaag kwamen de duiven onder ideale omstandigheden perfect naar huis. Zowel  van deze als de andere vluchten uit Quiévrain en Kalkar.

Vincent de Harder viert terecht zijn overwinning van Châteaudun uitbundig
Gert&Janni Visser: 2e van Châteaudun
Lachende Marja en Gerrit Rave: 3e van Châteaudun

Eerste van deze eendaagsefondvlucht wordt Vincent de Harder, die hiermee een succesvolle vluchtdag bekroont. Want deze 1e prijs in Aalten blijkt ook in groter verband een uitstekende prestatie.
Vincent heeft de duiven momenteel goed in vorm. Dat bewees hij al van Quiévrain vandaag en dat doet hij nog eens dunnetjes over van Châteaudun.
Zijn 2-jarige duivin – de ‘596’- grijpt de overwinning op overtuigende wijze. Na een vlucht van bijna 570 kilometer en 7 uur op de vleugels strijkt zij om 14:12 uur op de plank bij Vincent en brengt zo de 50 volle punten bij haar baas.
Ook de 4e plaats is voor Vincent, met een 2-jarige doffer: de ‘077’. Een beste prestatie dus. Zeker als we zien dat hij ook de 4e plaats inpalmt.

Tweede worden Gert&Janni Visser. De voorzitters van “De Reisduif” en “De Luchtpost” (met aanhang) mogen dus niet klagen dit weekend. Gert&Janni Visser klokken een half minuutje eerder, maar de langere afstand van Vincent de Harder maakt het eerlijke verschil.
Gert en Janni brengen 3 van hun 10 gespeelde duiven op papier.

Op de derde plaats leggen G. (Gerrit en Marja) Rave beslag. Op de uitslag vinden we 5 van hun 16 duiven terug. Ook de prijzen 5, 7, 9 en 10 worden door deze combinatie ingerekend!

Op de uitslag staan verder Knippenborg & Zn. (6e en 12e).

C.C. Achterhoek

De winnende liefhebbers in Aalten doen het ook uitstekend in groter verband.
In de Achterhoek pakt Vincent de 5e plaats tegen 251 duiven.
Gert&Janni Visser vinden we hier op de 6e en Marja en Gerrit Rave op de 8e plek.

Afdeling 9 – Zuid

In Zuid tegen 968 duiven vliegt Vincent de Harder de 13e prijs!
Gert&Janni staan hier op de 15e stek.
Marja en Gerrit Rave pakken de 18e prijs!

Afdeling 9 Oost-Nederland
Er worden in de afdeling 2.404 duiven bijeen gebracht voor Châteaudun.
Vincent vinden we hier op de 29e stek en Gert&Janni Visser op de 35e.
Gerrit en Marja Rave scoren de 47e prijs.

Nationaal Sector 3
In de afdelingen 7, 8 en 9 nemen 8.815 duiven aan de vlucht vanuit Châteaudun deel.
Vincent de Harder tekent hier voor de 125e plaats en Gert&Janni Visser voor plek 170.
Marja en Gerrit Rave bemachtigen de 225e plek.
Dat zijn mooie resultaten die kunnen worden bijgeschreven door duiven-minnend Aalten.

——————————————————————————————————————————————————————–

Quiévrain 21-7-2019
Gert&Janni Visser winnen laatste vitesse-vlucht

Spoorwegstation Quiévrain

Vroeger was Quiévrain een belangrijk treinstation op de grens. Maar die tijd is geweest.
Quiévrain is ook al sinds jaar en dag een losplaats voor onze duiven. Dat is niet veranderd.
Nog steeds lossen veel afdelingen hun duiven vanuit Quiévrain. Dit weekend is dat ook voor onze duiven het geval. Er worden gelijktijdig jonge en oude duiven gelost in een zogenaamde combinatie-vlucht. De eerste combinatievluchten waren allerminst een succes. Hoewel de tweede vlucht uit Tongeren wat beter ging dan de eerste uit Heusden-Zolder.
Uit Aalten werden er 242 duiven ingekorfd voor deze vlucht. 

en Janni Visser: 1e van Quiévrain
Gert …

De winnende duif van deze laatste vitesse-vlucht is er één van Gert&Janni Visser, namelijk de ‘17-240; een doffer uit een kruising van het soort van hun duivenvrienden Wilfried van Montfoort uit Langeraar x C. & M. Everling uit Gouda.
Deze 2 jarige doffer zit de inmiddels legendarisch aan het worden ’18-493′ net voor. 
Gert&Janni leggen ook op de 7e plaats beslag en hebben zo een prima weekend met twee tweede en een eerste plaats.

Sjaak Lubbers: 2e van Quiévrain met zijn ‘493’

Zoals gezegd vliegt de ‘18-493‘ van Sjaak Lubbers de tweede prijs. Sjaak is buitengewoon blij met het bezit van deze doffer.Dat stak hij bij het afslaan niet onder stoelen of banken. En hoe kan het anders? Het is een duif waarop hij kan rekenen. Al 13 prijzen vloog de ‘493’ dit jaar bij elkaar! Een droom … zeker omdat het nog maar een jaarling is.
Inmiddels is hij omgedoopt en heet nu “Speedy Blue”.
Sjaak eist ook de 4e plaats op en draait 5 van zijn 9 duiven in de uitslag.

Op de derde stek weet Vincent de Harder zich te nestelen. Ook Vincent heeft een goed weekend met deze 3e en en 1e plaats van Châteaudun.
Vincent heeft 4 van zijn 9 duiven in de uitslag.

Bij de eerste 10 zien we verder Gerrie Heinen (5e en eveneens 5 van de 9 op papier), Deny te Vruchte (7e), Casper Brethouwer (8e / de aanhouder wint!), Wim te Hennepe (GR) (9e) en Kees van Rijs (10e, waarmee hij laat zien dat 2 nachten mand niet onoverkomelijk zijn).

C.C. Achterhoek
Zoals al eerder opgemerkt kunnen we niet klagen over de klasseringen van Aalten in groter verband. De Aaltense duivencoaches doen van deze Quiévrain weer goed mee.
Gert&Janni pakken in de Achterhoek tegen 844 duiven de 7e prijs!
Sjaak Lubbers en Vincent de Harder vinden we hier op de 11e en 22e plaats!
Bij de eerste honderd op de uitslag staan er 19 uit Aalten tussen. Prima dus.

Afdeling 9 – Zuid
In het zuidelijk deel van de afdeling doen er 2.933 duiven mee.
Gert&Janni scoren een mooie 25e plaats in dit verband.
Sjaak Lubbers en Vincent de Harder nemen in Zuid heel knap de 33e en 76e plek voor hun rekening.

Afdeling 9 Oost-Nederland
Van de Afdeling namen er 7.200 duiven aan Quiévrain deel.
Hier vinden we Gert&Janni op de 59e plaats!
Sjaak Lubbers prijkt op de 77e en Vincent de Harder op de 198e plek.
Gezien de massa duiven fraaie klasseringen.

————————————————————————————————————————————————-

Quiévrain 21-7-2019
Deny te Vruchte wint laatste jongeduivenvlucht vitesse

Deny te Vruchte; winnaar laatste jongeduivenvlucht vitesse
(Gert&) Janni Visser: 2e Quiévrain j.d.
Tonnie Obrink: brons van Quiévrain j.d.

Met stralend duivenweer worden in Quiévrain 51 jonge duiven uit Aalten losgelaten, samen met bijna 5.000 concurrenten.
Volop zon, een zuidelijke wind en een temperatuur van zo’n 25 °C. Kortom ideale omstandigheden voor onze gevleugelde vrienden.
De eerste zogenaamde combinatievluchten verliepen niet erg best. En dat is nog een understatement.
Heel anders is het vandaag. De duiven komen prima af. Ook de jongen van deze vlucht; net als de duiven van de trainingsvlucht uit Kalkar. 
De jongen in Quiévrain krijgen om 7:45 uur de vrijheid, met zo’n 260 kilometer naar huis voor de boeg.

De eerste duif valt bij Deny te Vruchte op het hok. Om 10:46 uur ziet hij zijn ‘399’ uit de lucht vallen en weer veilig terugkeren.
Deny had 10 duiven mee en klokte er heel netjes 4 in de prijzen; net zoals overigens Knippenborg & Zn.

Tweede worden Gert&Janni Visser, met de ‘307’, die ook vorige week hun eerste duif was.
Derde is Tonnie Obrink. Met maar 4 duiven mee een knappe prestatie.

C.C. Achterhoek
De winnende liefhebbers in Aalten doen het ook redelijk in groter verband.
In de C.C. heeft Deny te Vruchte de 39e tegen 466 duiven.
Gert&Janni Visser vinden we hier op de 43e en Tonnie Obrink op de 47e plaats.

Afdeling 9 – Zuid

In Zuid tegen 1.284 duiven vliegt Deny te Vruchte de 72e prijs.
Gert&Janni staan op de 88e stek en Tonnie Obrink op de 94e.

Afdeling 9 Oost-Nederland
In de afdeling worden er 4.691 duiven op Quiévrain ingekorfd.
Deny te Vruchte, Gert&Janni Visser en Tonnie Obrink vinden we hier op resp. de plaatsen 208, 260 en 270.

vrijdag 13 december 2019
Publicatiedatum

Het is vandaag 4 december als ik aan dit schrijven begin. De zon schijnt en als ik van achter mijn raam naar buiten kijk dan lijkt het zomer te zijn. Het is raar maar waar. Nog enkele weken dan is het Kerstmis en dan zou het de sfeer ten goede komen als het dan zou sneeuwen. Ik denk aan vroegere jaren toen de maand december altijd wit van de sneeuw was en koning vorst de scepter zwaaide. Maar dat zijn slechts nog maar herinneringen uit vervlogen tijd. De mensen van deze tijd zijn anders geworden en ook de natuur die is grillig en onvoorspelbaar geworden. Waar dit allemaal te maken mee heeft dat weet ik niet maar het is wel een feit. Nu deze maand eigenlijk geëigend moet zijn aan vrede en welbehagen klopt daar niks van. Op TV is zoveel ellende in de wereld te zien dat je er onpasselijk van wordt. Moord en doodslag, bosbranden, overstromingen en miljoenen vluchtelingen die door bommen en granaten hun land worden uitgedreven. En zo kon ik nog wel even door gaan. Verbeter de wereld en begin bij je zelf is een slogan maar ik weet niet hoe ik dat moet doen. Ik doe geen mens kwaad en ben niemand tot last en als de collecteurs aan de deur staan met de bus voor het kankerfonds of welk ander fonds ook, dan doneer ik dat met ’n paar euro. Dat ik wel eens uit mijn slof schiet voor het een of het ander en daarbij dan vloek, dat moet ik toegeven. Dat gebeurd dan in een vlaag van onmacht en ergernis. Maar wie heeft geen minder goede eigenschappen? Niemand is volmaakt en wie zonder zonde is mag de eerste steen werpen. Weet u het nog? Nu kerstmis staat aan te komen is het tijd voor te bezinnen. Om een goed voornemen te maken voor het nieuwe jaar van 2020. Ik heb al verschillende voornemens in mijn gedachten opgeslagen. En hoog op de agenda staat dat ik zeker mijn vrienden en vriendinnen, die ik uit mijn soldatentijd heb overgehouden, niet moet vergeten fijne feestdagen te wensen met Kerstmis met veel Geluk voor het nieuwe jaar. Bij leven en welzijn zal ik dat blijven doen tenminste als het geheugen me niet in de steek laat. Ik ga er van uit dat dit bij jullie ook het geval zal zijn zodat we samen nog jarenlang onze vriendschap kunnen delen met mekaar. De laatste loodjes die wegen het zwaarst en net als ik zullen jullie de last ook wel voelen die de ouderdom met zich mee brengt. Maar de ouderdom heeft ook zijn charme zoals bijvoorbeeld onze zilver grijze haren. Dat is de kleur die we van ons eigen hebben en daar hoeft niet aan geverfd te worden. Dat is bijvoorbeeld één van de vele charmes van de ouderdom. Waar draait het wél om? Om het feit dat elke kerstmis méér dan zo maar een feest is. Vanaf deze keer in mijn leven zullen er steeds minder volgen. Het einde komt een keer en dat is onomkeerbaar. Ik heb nooit angst gevoeld om oud te worden omdat zoiets vanzelfsprekend is. Ik heb ook al lang geaccepteerd dat ik niet meer zo beweeglijk ben als de spring in het veld die ik vroeger was. Vroeger ging ik nog al eens aan me zelf voorbij en was geen uitdaging groot genoeg. Dat is verleden tijd. Ik ga niet meer over mijn grenzen heen en doe alleen dingen die goed voelen. Nu in de laatste fase van mijn bestaan geniet ik zeer van de simpele dingen. Van koffie drinken met mijn duivenvrienden, eten bij mijn dochter, lunchen met mijn zoon en de bezoekjes van mijn kleinkinderen. Een bakje leut halen bij mijn zus van 91 jaar en
met haar een ommetje maken. Bij mooi weer rij ik dan met haar naar het bos of ergens waar we op een bankje kunnen genieten van de natuur. De wind in ons gezicht, de zon lekker voelen en de geur van de bomen ruiken. Ik heb het gevoel dat mensen gelukkiger worden van de buitenlucht. Het geluksgevoel wordt versterkt als je in beweging bent en bewust luistert naar de geluiden om je heen. Het ruisen van de bomen en het gekwetter van de vogels. Mij geeft het een gevoel dat ik leef en het zijn nu stuk voor stuk mijn gelukmakers. Of ik nog iets mis? Ja toch wel. Het enige wat ik soms mis, is het verlangen naar. Het verlangen naar iets wat niet “zomaar” te regelen is. Naar iets wat schaars en bijzonder is. En bijzonder vind ik nog altijd weer het feest van kerstmis. Omdat ik dat met mijn hele familie vier. Op zaterdag 21 december is het zover dat ik in mijn huiskamer 14 mensen aan tafel heb zitten. Ik verheug me er op om ze allemaal weer eens bij mekaar te hebben en te zien. En met hun samen chinees te eten en cadeautjes uit te pakken. Daarbij zijn de meesten onder ons ook nog nieuwsgierig naar de nieuwe vriendin van mijn kleinzoon Colin. De kennismaking met die meid is natuurlijk een onderdeel van ons samenzijn. Het is zijn derde relatie alweer en ik hoop dat deze meid de ware voor hem zal zijn. En dan is er nog de blijdschap van mijn kleindochter Selina. Nog een paar jaar en dan mag ze zich dokter in de cultuur en wetenschappen noemen maar het volgend jaar in april ook moeder. Ze is eindelijk in blijde verwachting geraakt. En om in die positie te komen daarvoor heeft ze heel wat keren op de operatiekamer van het ziekenhuis in Leuven gelegen. De bevruchting is kunstmatig gebeurd. En welke bijzonderheid is dat voor mij? Ik wordt voor de tweede keer overgrootvader. Na de dochter van Esther wordt het nu de zoon van Selina. De echo’s die zijn gemaakt hebben uitgewezen dat in haar buik een mens van het mannelijke geslacht aan het groeien is. Het is logisch te begrijpen dat we genoeg stof hebben om over te praten op feest. Wat de kerstdagen betreft ben ik zelf ook onder de pannen. Kerstavond dan ga ik met Leon en Hetty en haar ouders naar hotel “de Valk” in Urmond om een kerstdiner te gebruiken. En op éérste kerstdag dan ga ik met Etie en Wim naar Sandra in Geleen om daar samen in alle gezelligheid de dag door te brengen. En dat is nog niet koud of anderdaags dan is het weer bingo. Ik moet mijn agenda raadplegen wat dan weer voor me aan de orde is. Nog maar nauwelijks zijn de kruitdampen van het kerstfeest opgetrokken of andermaal zitten we aan de snacks en de borrel. Dan knallen de kurken bij de jaarwisseling. Dat is ook weer een dag om uit je dak te gaan. Lang leve de lol! En dan weten dat er massa’s mensen aan het creperen zijn in gammele tenten in de vluchtelingenkampen. Ook voor die mensen is het kerst . Het is slecht verdeeld in de wereld denk ik dan. Dat zijn de situaties in deze moderne tijd. Een tijd die bol staat van nieuwe uitvindingen en een reis naar de maan zelfs een fluitje voor een cent is. Alles is praktisch mogelijk maar om in vrede met mekaar te leven daar is nog altijd geen methode voor ontdekt. Nog steeds niet en dat na 20 eeuwen en 19 jaar na de geboorte van het kerstkind. Een schande is dat! Om te eindigen sluit ik met de wens dat ook jullie de kerstdagen en de jaarwisseling met veel gezelligheid en hartelijkheid door brengt met daarbij een smaakvol kerstdiner. Veel groeten van me en ……………….




Prettige Kerstdagen en veel voorspoed in het nieuwe jaar toe !




Bron

vrijdag 13 december 2019
Publicatiedatum

Zondag 8 December 2019. Als schrijver die niet meer in Nederland woont ben ik afhankelijk van sociale media en sportvrienden om op de hoogte te blijven van de ontwikkelingen in Nederland. Gek genoeg is de informatievoorziening beter dan ooit ondanks dat ik nu al meer dan twee jaar weg ben uit de directe duivenmelkers kringen. De sociale media brengen mij de geruchten en de ontwikkelingen, diverse sportvrienden voorzien mij dan van mails of andere stukken die deze geruchten en/of ontwikkelingen dan wel bevestigen dan wel ontkrachten. Dit laatste gaat in vrijwel alle gevallen spontaan.

Hiervoor is mijn erkentelijkheid groot want het geeft mij de mogelijkheid om ook opiniërende stukken te blijven schrijven en mij niet slechts te beperken tot het schrijven van stukken over het duivenhouden zelf.

Dit laatste is overigens wel heel erg leuk om te doen. Het is ook veel makkelijker en geeft ook de meeste voldoening omdat het gaat over de kern van de sport: de omgang met duiven op het eigen erf. Daarnaast levert dit soort stukken vaak veel interactie op met collega-melkers. Mails met vragen om verduidelijking zijn de laatste weken waarin ik verhaalde over mijn spel met de duivinnen schering en inslag. Heel erg inspirerend dus om over dit soort onderwerpen te blijven schrijven.

Helaas, al is helaas niet het juiste woord, moet ik de reeks over mijn spel met de duivinnen toch een tweede keer onderbreken. Opnieuw is het namelijk de actualiteit die roept. Sterker dan ooit meen ik te moeten constateren, gezien het aantal berichten dat ik deze week mocht ontvangen over de toestand in duivenland Nederland. De berichten kwamen daarnaast ook van alle kanten en uit alle windstreken.

Het mag duidelijk zijn ik spreek over de crisis op NPO bestuurlijk vlak en misschien ook wel over de grootste crisis in het bestaan van de NPO.

Nu is het geheugen altijd selectief en behoort vergeetachtigheid ook zeker tot mijn minder goede eigenschappen maar ik kan mij niet herinneren dat in een zittend bestuur de penningmeester en de secretaris er min of meer op hetzelfde tijdstip de brui aan gaven. Het is in ieder geval een goede of beter gezegd een slechte graadmeter van de stemming en de onderlinge verhoudingen binnen het dagelijks bestuur van het NPO-bestuur.

Vooral het opstappen van een ras-bestuurder, een soort vakminister, als Ton Geitenbeek is een veeg teken. Goede penningmeesters zijn meestal zeer honkvast omdat ze het bewaken van de financiën niet zo graag achter laten. De handdoek werpen door een penningmeester betekent dan ook in negen van de tien gevallen dat hij niet achter het gevoerde financiële beleid staat.

Ook in dit geval durf ik deze conclusie wel te trekken. De NPO staat er namelijk financieel ronduit zeer slecht voor na veel te dure missers in de afgelopen jaren. Ook hier laat mijn geheugen mij in absolute zin in de steek maar ik kan zo toch wel een paar van deze missers noemen. De dure adviseurs en de te dure interim-directeur, de hoge afvloeikosten en de trage reorganisatie van het bureau NPO die de meerwaarde van het verkochte pand ruimschoots overschreden. De veel te trage en niet tot veel resultaat leidende automatiseringsprojecten, de geldverslindende Nationale Dagen, de extra kosten door de introductie van extra bestuurslagen, etc., etc.

Vorig jaar was er al sprake van een dreigend tekort aan liquide middelen en het zou mij niet verbazen dat de kaspositie er nu ook niet florissant bijstaat. Een kleine indicatie is het wel heel erg vroeg incasseren van de kosten voor de lossingsvergunningen.

Hierbij komt nog een financieel zwaard van Damocles dat de penningmeester en de NPO (en dus uiteindelijk haar leden) al zwaaiend boven het hoofd hangt. Dit zwaard heet in normale woorden “Olympiade 2023”.

Over de exacte kosten hiervan bestaat nog geen enkel idee al circuleren er bedragen die variëren tussen €500.000 en €1.000.000. Over de dekking van deze kosten bestaat ook nog geen enkel idee. Gedachten als sponsoring en beursbezoek worden geopperd maar je hoeft geen groot rekenmeester te zijn om toch wel zorgen te hebben over de financiële afhandeling van een dergelijk, een beetje megalomaan evenement.

Bij een tekort van €500.000 betekent dit per lid (op basis van een in 2023 misschien wel reëel leden aantal van 10.000 leden) een verlies van €50. Het wekt dan ook veel verbazing op dat er voor dit evenement nog nooit een begroting getoond is in een ledenraad. Het lijkt mij met nog 3 jaar te gaan geen slechte zaak dat deze er eens snel komt. Vooral omdat de meeste begrotingen onder het bewind van de huidige voorzitter (maar ook bij velen van zijn voorgangers) ruimschoots overschreden werden.

Het is dan ook een schone taak voor de kiesmannen om op de komende ledenraad eens goed door te vragen op dit gebied en niet de antwoorden van de voorzitter voor zoete koek te slikken.

Wat resteert is een al met al uiterst moeilijke financiële situatie. Er zijn penningmeesters die voor minder de portefeuille hebben teruggegeven.

Tenslotte is het wellicht voor de kiesmannen ook zaak om nog eens ECHT goed door te vragen waarom de penningmeester juist nu de pijp aan Maarten gegeven heeft. Gezien het feit dat Geitenbeek een gepokt en gemazeld bestuurder is/was kan ik mij namelijk niet indenken dat hij op grond van berichten/uitingen/aantijgingen op de sociale media zijn functie heeft neergelegd zoals de voorzitter onlangs in een overleg tussen de afdelingen en het resterende NPO-bestuur aangaf.

Ook zou ik graag meer willen weten over het vertrek van de secretaris. De heer Voorn was nog niet zo lang in functie en dan nu reeds de vlag strijken vereist ook nadere toelichting. Wellicht heeft het te maken met het uitstellen van de ledenraad. Deze is na ingrijpen van of door toedoen van de afdelingen uitgesteld naar 25 Januari 2020.

De afdelingen stelden paal en perk omdat de stukken niet klaar waren en dit leidde uiteindelijk tot het uitstel. Wellicht wringt hier de schoen. Een secretaris is verantwoordelijk voor de tijdige vergaring, verzending, etc. Voorwaarde is natuurlijk dat hij deze stukken echter wel op tijd KAN (laten) verzenden. Dat wil zeggen dat de stukken op tijd klaar moeten zijn.

Dit lijkt mij het eigenlijke probleem. Voor veel, opportunistisch, beleid dat de voorzitter in 2020 wil realiseren moet er nog een hoop geregeld worden. Dit moet en zal door de vergadering anders volgt er nog meer uitstel.

Zo moet er bijvoorbeeld aan het huishoudelijk reglement gesleuteld worden. Een eerste versie die mij via via bereikte zat echter nog vol fouten en omissies.

Conclusie. Al schrijvend kom ik dan ook tot de conclusie dat het opstappen van beide dagelijks bestuurders veel overeenkomsten vertoond. Beide heren lijken op te stappen omdat de voorzitter te ver voor de muziek uitloopt wellicht zelfs te solistisch opereert en weinig aandacht heeft voor lopende zaken. Waren het eerst alleen de leden die dit gevoel hadden, nu lijkt dit ook te zijn doorgedrongen tot de kleinste kring rond de te ambitieuze voorzitter.

Deze voorzitter is namelijk simpelweg te ambitieus, wil te veel, te snel en spendeert te veel geld aan megalomane projecten (want ook GPS2021 kan gerust in dit kader geplaatst worden, al worden de kosten wellicht niet door de NPO maar door de gewone leden gedragen). Hij verliest bovendien niet alleen de aansluiting met de gewone leden (waartoe ik mijzelf ook reken) maar hij raakt ook de werkpaarden binnen onze sport kwijt (dagelijks NPO-bestuurders en afdelingsbestuurders).

Dit is voor een voorzitter een slechte zaak en het lijkt mij dan ook bijzonder nuttig dat de voorzitter eens goed in de spiegel kijkt en zich afvraagt of dit nu echt de weg is die we moeten gaan. Of dit de weg is die hij voor ogen had toen hij een aantal jaren geleden aantrad. Ook zou hij zich dan wellicht eens kunnen afvragen waarom hij de steun dit hij toen massaal kreeg onderweg bijna geheel is verloren. Zelfreflectie is een kunst.

Het zou de voorzitter sieren als hij hierop in de opening van “Op de hoogte” of tijdens zijn openingswoord op de ledenraad eens zou terugkomen in plaats van de gebruikelijke obligate positieve praat.

Doet hij dit niet dan vermoed ik dat hij nog tijdens de vergadering een motie van wantrouwen aan zijn broek heeft hangen. Of deze het haalt is nog maar de vraag gezien de stemverhoudingen door de komst van de secties en de platformen. Ik vermoed echter dat de steun hiervoor veel massaler zal zijn dan zo’n anderhalf jaar geleden toen de vertegenwoordigster van afdeling 8 de knuppel in het hoenderhok gooide.

Hopelijk komt het niet zover en maakt de voorzitter zelf een pas op de plaats. Geeft hij openheid van zaken en komt hij met een meer realistisch tijdpad en plan van aanpak voor bijvoorbeeld de Olympiade en GPS2021.

OP EIGEN HONK

Is de situatie onveranderd ten opzichte van enkele weken geleden. Wel staat er binnenkort nog een trip naar Thailand op het programma. Aanstaande zaterdag vertrekken we naar Chang Mai waarna we een paar dagen later zullen doorreizen naar Bangkok. Cultuur en lekker eten zullen voor de nodige afleiding zorgen.

Normaal gesproken schrijf ik komende weken gewoon weekstukken. Voorwaarde is natuurlijk tijd en een werkende internetverbinding. IJs en weder dienende zal dit wel goed komen.

Tot volgende week,

Michel

vrijdag 13 december 2019
Publicatiedatum

Het is rumoerig omtrent de NPO-voorzitter gezien de brief die rond is gestuurd door enkele leden van Afdeling 8. Iemand van de troon stoten lijkt me simpel, maar zie maar eens iemand te vinden die het beter doet. Dat is niemand gelukt in de afgelopen 20 jaar aan het dalende ledenaantal te zien. Maar goed, bepaal zelf wat je ermee doet. Ik houd me overal buiten en wacht af.

Update kweekseizoen

Hier had de helft van de kweekkoppels op dag 9 hun eerste ei. Het is nu dag 10 en 25 van de 30 koppels hebben een ei, wat niet tegenvalt ook al zegt het natuurlijk niets of er goede of slechte duiven worden gekweekt. Kweken is een kansspel. Je kan er als liefhebber alleen voor zorgen dat je duiven in topconditie en goed voorbereid zijn.

Hier worden de beste op de beste gezet, het liefst iets in kruising en daarbij vermijd ik te nauwe inteelt. Ik compenseer zelden. Een duif die compensatie nodig heeft verwijder ik liever. Naar bouw of ogen kijk ik nooit, alleen goede genen x goede genen en dan zit ik nog vaker mis dan goed.

Ik ben er wel achter dat ik voor eigen gebruik de laatste jaren twee op de tien bruikbare duiven heb gekweekt. Dat zijn duiven die als jong minimaal één keer per honderdtal spelen. Enkele jaren terug was dat zelfs maar één op de tien.

Ik praat dan nog niet over goede duiven. De een vindt een duif die 4x 1:10 kan spelen goed, de ander vindt een duif die zelden mist – ook al zijn het staartprijzen – een goede. Er zijn er ook die vinden dat een duif bij de nationale kampioenen moet staan voordat het een goede is.

Onlangs was ik bij Léon Roks, de Barcelona winnaar van enkele jaren terug. Zo goed als alle duiven in handen gehad en ik moet zeggen dat de kwaliteit bij zijn vliegduiven super is. Ik verwacht in 2020 dus spektakel op de overnacht.

De vliegduiven zagen er perfect uit. Léon hanteert ook een volle bak systeem en de nieuwe hokken zijn net als hier volledig open. Verduisteren doet Léon namelijk niet. Mooi zacht gepluimde en goed gesloten duiven, al was ik zelf meer gecharmeerd van de oude lijnen dan van de nieuwe, aangekochte naamduiven.

PIPA veiling

Gisteren heb ik elf jonge duiven op de foto laten zetten voor de PIPA veiling. Het is een verzameling zomer- en late jongen geworden. Het betreft mooie duiven uit goede ouders, waaronder een laat jong uit Olympic Super Rossi x Olympic Millennium, twee Olympiade duiven tegen elkaar dus.

Tussen die elf ook een laat jong uit Lichte Super Rossi (3x teletekst) x Dragon Girl (dit jaar 9e nationaal La Souterraine tegen 10.956 duiven. Eerder al de 11e NPO Orléans, 2e Gouden Crack FZN én ze won tweemaal de 1e in het Rayon).

Verder in de veiling:

– Twee keer een half broer/zus uit Lichte Super Rossi en Golden Ace. Laatstgenoemde won tweemaal de 1e in het Rayon en werd dit jaar moeder van 008 (4e nationaal Asduif) en 009 (tweemaal teletekst, 5e Asduif WHZB en 1e Asduif Eendaagse Fondspiegel).

– Twee jongen uit Fast Rocket x Dragon Star, beide teletekstwinnaars en ouders van Dragon Girl (teletekstwinnaar en tweemaal de 1e in het Rayon) en Imperial Rocket (teletekstwinnaar en de 1e in het Rayon).

– Twee jongen uit Blue Diamond. Zij is de zus van de 1e WHZB en moeder van meerdere 1e prijswinnaars, zoals Superboy die de 1e NPO won tegen 17.500 duiven. Tevens is ze moeder van Claire bij Maarten Huijsmans en van enkele 1e prijswinnaars in het Rayon, waaronder de 3e nationaal Asduif.

Als 5e Beste Liefhebber van Nederland bij de WHZB probeer je elf duiven van uitzonderlijke kwaliteit aan te bieden. Desondanks krijg je door één van de Nederlandse PIPA agenten het gevoel aangepraat dat het nog niet goed genoeg is. Hmm. De rest zal betere aanbieden, zeker?

Ik heb nog een bon geschonken in de vereniging, maar daar wel bij gezegd dat ze hem tijdens de tentoonstelling moeten verloten, zodat iedereen kans maakt hem te winnen en niet alleen degene met de meeste centen.

Rui voorbij

Op de meeste hokken is de rui voorbij. Hier zijn de meeste jaarlingen aan hun laatste pen bezig en ze zien er weer uit om door een ringetje te halen. Alleen gaat minimaal de helft het volgende seizoen weer door de mand vallen.

Overnachtduiven

De 20 jongen die dit jaar ZLU Agen gaan vliegen staan hier dicht bij de natuur. Hun hok staat altijd open. Bij schemering gaan ze vaak al naar buiten en tegen dat het donker wordt weer naar binnen. Het is alleen om te schuilen, er zit immers alleen een gazen voorfront in. Ze zijn geënt en hebben niet eens een tricho pil gehad. Toch zijn ze schitterend ingepluimd en is de mest super.

We gaan het zien of één van die 20 in staat is om vroeg te vliegen van Agen of dat ze allemaal door het ijs zakken.

Veiling Colijn-Fox

Voor degene die nog versterking zoekt: op https://pbay.be/en/auctions loopt een veiling van goede vriend Peter Colijn of Colijn-Fox met veelal kruisingen van mijn duiven met duiven van Jan Hooymans.

Tip: er zit ook een duivin tussen uit een volle broer van de duif uit New Harry die onlangs alle records brak op de Golden Ten verkoop. Die stond gekoppeld aan een dochter van Super Rossi x Fast Jewel en dat is weer een zus van de moeder van National Rossie.

donderdag 12 december 2019
Publicatiedatum

kweek begonnen

 

Maandag 02 december zijn de kweekduiven bij elkaar gezet. Vorige week, bij het voorkoppelen, mochten ze al een paar uurtjes aan elkaar snuffelen maar vond ik een aantal duivinnen nog niet ‘graag’ genoeg en wanneer ‘n doffer dan begint’ in te hakken, ben ik er snel klaar mee. Dus een week lang de duivinnen wat ruimer gevoerd, de motivatie bakken in de broedhokken geplaatst en zie het was een lust voor het oog. Een enkele duivin verschanste zich nog boven op de motivatie bak en je zag haar denken, wanneer je normaal doet kom ik naar beneden. Om 15.00 uur zette ik de duiven bij elkaar en liet voor deze ene keer het licht NIET branden, zodat ze al snel bij het invallen van de avond rustig werden. De volgende morgen lag alles in de schotels en dat is een fijn gevoel. De volgende dagen stond in het teken de duivinnen leren hun broedhok te ‘vinden’ want je hebt er altijd een paar eigenwijze ‘tantes’ bij. (De doffers hebben een vast broedhok

 

De meeste plichtplegingen zijn nu achter de rug, nog een paar duivenkeuringen te gaan dus alle aandacht kan en gaat naar de kweekduiven. Uiteraard krijgen de vliegduiven ook de nodige zorg maar deze duiven mogen voorlopig nog genieten van hun winterrust. De nieuwe toekomstige weduwnaars zitten op hun afdeling, zo ook de vliegduivinnen dus kunnen de ‘jaarlingen’ wennen en uitvliegen op hun nieuwe verblijf.

 

Verder is het in het duivenwereldje vrij rustig, al zag ik op Facebook een handtekeningenactie voor bij komen, gericht tegen het NPO bestuur en in het bijzonder tegen de voorzitter, het e.e.a. op touw gezet door 2 oud-bestuurders van afdeling 8. Denken zij de sport hiermee een goede dienst te bewijzen? Op facebook mag iedereen schrijven wat hij denkt of voelt. Beetje deskundigheid en nuances zijn vaak ver te zoeken, een groep ‘liefhebbers’ gaat dus weer helemaal ‘los’ en laten voor een beetje nette discussie geen enkele ruimte. Tot mijn verbazing zag ik op de website van onze afdeling dat deze petitie was door geplaatst. Ik heb alle sites van de afdelingen bekeken om te kijken of er meer waren die het onder de aandacht brachten, we zijn vooralsnog de enige.

 

Inmiddels is Sint-Nicolaas met zijn Pieten (in alle types en kleuren) het land weer uit en gaan wij ons opmaken voor de KERSTdagen. December is altijd een bijzondere maand maar dit jaar voor mijn familieleden één van hoop en vrees. Een goed vriend en kampioen zegt altijd, wanneer het grootste leed zich afspeelt op je duivenhok, ben je een ‘gelukkig’ man. Ik moest er de afgelopen dagen regelmatig aan denken.

 

Einde week nog even de handen uit de mouwen gestoken samen met een paar clubgenoten om het clubgebouw ‘spic en span’ te maken voor het komende seizoen, gelijktijdig de kooien klaargezet voor onze jaarlijkse Tentoonstelling op 14 december en zo vloog ’n bewogen week weer voorbij.

 

donderdag 12 december 2019
Publicatiedatum

Niet gedacht, voor wat de prestaties van de duiven betreft, wel gehoopt , of  de  ingeslagen weg omhoog   ingezet in 2018, voornamelijk met de jonge-duiven kan worden voorgezet  in 2019 met zowel de oude en jonge duiven.


Nu terugkijkend op het jaar 2019, immers de kerstdagen naderen, wat ook helpt  het herfstachtige weer, het maakt je toch wat melancholiek ,is de verbeteren van de verluchting een schot in de roos geweest. 


Bij het betreden van de hokken valt het op. De vloer is onder wat voor weersomstandigheden ook, zoals mistig, regenachtig, altijd droog. De duiven  hebben krijtwitte neusdoppen en tonen  bij het loslaten  dat ze graag op de vleugels gaan..Wat ik in het verleden weleens opmerkte, de duiven soms op de grond vertoefde, is  er nu niet meer bij. Ze zitten graag in hun broedhoek of zitje en begroeten me met een vrolijk gekoer.


De prestaties is bij de oud en jong in een stijgende lijn gegaan. 3 eerste prijzen op mijn favorite onderdeel de Vitesse in verenigingsverband. met daarnaast  op ,09-06 1e duif afdeling 6  Duffel ad 6594 duiven. Op 22-6  Roosendaal 4e, 10e ad 6545 duiven .

De jonge duiven, mooie serie,s met zeer regelmatig meerdere binnen de top 10. Als afsluiter een 1e prijs op de navlucht 24-08 Duffel.


Ook niet gedacht, na het neerleggen in maart 2019 van, waarvan ik zeker van overtuigd was, dit was  de allerlaatste bestuursfunctie,. Het vanaf dat moment alleen maar bezig met de duiven en de tuin, voelde aan als een weldaad. Het wegwerken van het achterstallig onderhoud aan  het tuinhuis en het duivenhok was een bijkomende leuke klus. 

Echter, na het mislukken van de fusiebesprekingen met onze zustervereniging in het Helderse. Voelde ik de  noodzaak om de vacante functie van secretaris binnen de duivenvereniging in te vullen. Mijn inziens  vraagt het snel krimpend ledental van onze club, om  een voltallig dagelijks bestuur. Dit om de toekomst  van onze club voor nog enkele jaren veilig te stellen. 



Vrijdagavond met enkele leden om de tafel gezetten, om  de nieuwjaar-bijeenkomst te omlijsten met een kleine tentoonstelling met daarnaast een aantal bijzondere duiven.


De duiven: Als het weer het toelaat gaan ze dagelijks om ca 11.00 uur, los. De dreiging van de kromsnavel is op dit tijdstip ,heb ik ondervonden ,toch wat minder. Na de vliegpartij rap naar binnen, we gaan geen aanleiding geven tot ongewenst bezoek.



Afgelopen woensdag 4 jonge doffers in het vlieghok geplaatst kunnen ze op hun gemak een broedhok uitzoeken. De oude doffers zitten nog even met de duivinnen in het jongeduiven hok. 


Over de ophef op  de sociale media t.b.v het NPO doe ik het zwijgen toe. Ik trek mijn eigen plan, laat me voldoende inlichten over de vooruitgang t.b.v nieuwe constateren.


Tot de volgende schrijfsel.

 
donderdag 12 december 2019
Publicatiedatum

In deze tijd

 Al gauw zitten veel duiven alweer gekoppeld. Hoe ouder je wordt hoe meer de tijd vliegt lijkt het soms. Maar saai is het bestaan van een duivenmelker zeker niet. Elke periode van het jaar heeft die andere dingen om handen.

 BONS

Zo breekt nu de tijd aan van bonnenverkopen en veilingen. Beide hebben hun charmes. Nadeel van bonnenverkopen is dat het veelal dezelfde betere liefhebbers zijn op wie een beroep wordt gedaan. Sommigen gaan daar in mee. Twintig bonnen schenken betekent twintig keer bezoek. Ik zit daar niet op te wachten en daarom chapeau voor de kampioenen die zo gul schenken.

Wel kan je je afvragen wat de koper van de 20e bon mee krijgt als er al 19 voor hem weg gingen. Of je moet bij liefhebbers met veel duiven terecht komen. Dirk van Dijck, Bart van Oeckel, Willem de Bruijn en anderen zijn zo van die mannen. Zo veel bonnen schenken als zij doen is bewonderenswaardig. Bij zulke grote heb je wel kans als je er als 20e je bon gaat verzilveren. Er zijn liefhebbers die nooit duiven kopen maar wel lol hebben in het kopen van bons in het stille seizoen. En het moet gezegd, soms met succes.

 ADVIES

Voor kopers van bons een advies: Koop bij voorkeur van iemand uit eigen streek of zeker van iemand die je kent. Als hier een wildvreemde op de stoep zou staan om een duif of koppel eieren om zijn gekochte bon te verzilveren moet ik wel heel goede zin hebben om naar mijn beste duiven lopen. Dat wordt echter anders als het een goede bekende is. Zouden de meeste niet zo zijn?  

 VERKOPINGEN

De prijzen voor duiven rijzen steeds meer de pan uit. Vooral door Chinezen en, laten we er niet om heen draaien, ook door Pipa. Van drie of vier mensen die met duiven wilden beginnen weet ik dat ze afgehaakt hebben vanwege dat vele geld. Dat waren mensen die met degelijk materiaal wilden beginnen en daarom dat ze zich tot topspelers wendden. Edoch. Ze sloegen bijna op tilt toen ze hoorden hoeveel geld ze neer moesten tellen voor enkele jongen.

‘De Chinezen betalen ook zo veel,’ of, ‘bij Pipa brachten ze zo veel op’, kregen ze te horen. Als mensen veel geld voor hun (jonge) duiven kunnen krijgen, moeten ze dat zeker niet nalaten. Niks mis mee. ‘Hooien als de zon schijnt’, zeggen ze hier. Maar… sommigen zouden zich wat tactvoller op kunnen stellen als ze weten met een beginner te doen te hebben of met iemand met een beperkt budget.

Zeg liever dat je niets hebt dan een bedrag te noemen waarvan je weet dat die dat nooit kan betalen. Komen de verkopingen van bons en duiven er al gauw weer aan, de ruitijd is er al. Bijna voorbij zelfs.

 RUITIJD

Mijn duiven krijgen een heel jaar dezelfde mengeling. Ook in de ruitijd! Zoals bij Klak. Het voer voor jongen, kwekers en vliegers haalde hij uit dezelfde zak. En nergens zag je een heel jaar door gezondere duiven dan bij hem. Met ruimengeling moest hij lachen. En terecht. Een mengeling die duiven beter doet ruien is bijna lachwekkend.

Bekijk hoe zeer de ‘ruimengelingen’ van de diverse firma’s verschillen en je kan amper anders dan het me eens zijn. Karnemelk, thee, eventueel van dennennaalden en lijnzaad dan? Als U er in gelooft zeker geven. Al is het maar voor de eigen gemoedstrust. Ik geloof er niet in.

 NIET NODIG

Gezonde duiven ruien vanzelf, dat is een natuurlijk proces, daar hoef je niets voor te doen. Zeker nu niet (meer) knoeien met licht en donker. Of er dan niets is dat ruiende duiven wel absoluut nodig hebben?

Zeker! Op gezette tijden een bad! Daar mag je wat badzout en azijn in doen, of als je geld te veel hebt badzout. Maar daar ga je geen prijs meer om winnen. Als ik er aan denk gaat hier inderdaad wat zout en azijn in het badwater of wat chloor. ‘Als ik er aan denk dus’, maar dat is hoogst zelden.

Ik weet het, ik ben redelijk sceptisch van aard, maar in duivensport word je zo gemaakt. Ik heb al te veel liefhebbers die op de vluchten weinig voorstellen in al hun goede wil overtollige en soms dure supplementen zien kopen. En… ik ken te veel grote kampioenen die er niet in geloven.

En vitamines dan? Ook daarin geloof ik niet maar mochten die al nut hebben dan is het nu, in de ruitijd. Op korte tijd wordt heel het verenkleed vernieuwt en dat kan niet anders dan erg veel van een duivenlichaam eisen.

 NOGMAALS VOEREN

Liefhebbers die een heel jaar door dezelfde mengeling geven zie je overigens steeds meer. Moeten duiven, naarmate de inkorfdatum nadert, dan niet opgevoerd worden? Dat doet toch bijna iedereen? ‘Bijna iedereen doet’ is niet echt relevant.

In het begin van de week licht voeren en geleidelijk zwaarder lijkt me vooral niet goed voor jonge duiven. Het belast de spijsvertering voor duiven die zo gevoelig zijn voor darmstoornissen. In EEN dag meer reserves of noem het energie mee geven met bijvoorbeeld extra mais of pinda’s getuigt van een optimisme dat bijna vertederend is. Kan gewoon niet.

Na een gesprek met dhr. Jorissen ten huize Comed voelde ik me in deze een stuk minder eenzaam. Jorissen, apotheker, wetenschapper en zoeker tegelijk dacht er namelijk weinig anders over. Hij is weliswaar groot voorstander van oliën maar die vlak voor een wedstrijd toe dienen mist ook volgens hem elke zin. Die moet je, zo zegt hij, al beginnen geven een dag of zeven voor inkorven van een zwaardere vlucht.  

 EN FOND DAN

Toegegeven een topper op de grote fond als Joost de Smeyter denkt er anders over, die gelooft heilig in supplementen. Omdat die op de fond wel nut hebben? Hmm, weet niet. Er zijn meer goede fondspelers. Zoals Jos Joosen met name. Bij hem is het meestal zuiver water. Nou ja, zuiver… Neem ook Verkerk. Die heeft alles geprobeerd, maar nooit constateerde hij enige toename in vorm.

Bas speelt weliswaar geen grote fond, maar eist van zijn duiven mogelijk meer dan die grote fondspelers. Anders moet men dat vliegprogramma van Zuid Holland maar eens bekijken. ‘Veel te zwaar’ vinden daar zelfs de mannen met heel veel duiven.

 VLIEGPROGRAMMA

Uit enquetes in Nederland blijkt dat de meesten minder vluchten willen. Ik stel voor nooit nog zulke enquêtes te houden. Er wordt toch geen rekening mee gehouden. Ook in België wil men minder vluchten. Want zeg nu zelf, drie fondvluchten op een dag haalt niet eens het niveau van de belachelijkheid. Ook twee fondvluchten op dezelfde dag is er een te veel als de losplaatsen amper 100 km van elkaar liggen. Maar luisteren naar de basis is ook niet het sterkste punt van de KBDB al lijkt daar wel iets verbetering in te komen.

Zie in deze ook de Nationale fondvluchten voor jongen in 2019. Het zet de kleinere liefhebbers buiten spel. En vooral op ‘kleinere’ liefhebbers moet men zuinig zijn. Als we die verliezen verliezen we duivensport.  Ook in België hoor je veel klagen over overladen fond programma’s. Ook daar wil men minder, zelfs de fondspelers.

woensdag 11 december 2019
Publicatiedatum

Beste liefhebbers,

Na een roerig jaar is het goed om achteruit te kijken maar vooral ook naar de toekomst.

Inleiding: doelen en vragen
Wij als bestuur van de NPO hebben uw input en creativiteit hard nodig. We zijn immers een kleine organisatie, met een paar medewerkers en die door vrijwilligers wordt bestuurd. We kijken terug op een rijke historie en moeten er alles aan doen, om ook in de toekomst zoveel mogelijk liefhebbers te behouden en als het even kan, ook nieuwe liefhebbers te interesseren voor onze mooie sport.

U zit met veel vragen. Deze vragen gaan niet over de doelen die we met elkaar willen realiseren, zoals:
  1. het behoud van het aantal leden en het aantrekkelijker maken van de sport,
  2. het vereenvoudigen van de administratie (voor, tijdens en na de vlucht),
  3. het versterken van de verenigingen en het behoud van vrijwilligers,
  4. goed verloop van de wedstrijden en organisatie, waarbij fouten en fraude zoveel als mogelijk worden voorkomen.
Er leven wel vragen over de weg ernaartoe (hoe dan) en wat het gaat kosten. Over een aantal belangrijke thema’s informeren wij u via deze brief graag, zodat u over de juiste informatie beschikt.

Een aantal thema’s nader toegelicht

De liefhebber centraal 
Het NPO-bestuur probeert altijd de liefhebber centraal te stellen. Daarbij moeten we rekening houden met allerlei belangen. De professional en de recreant, de snelheid en marathonspeler, enz. Van belang is dat de sport betaalbaar is en blijft. Dit doet de NPO onder meer door het

1) niet-verhogen van de contributie NPO
2) niet-verhogen van de vaste-voet-ringprijzen
3) en het niet-verhogen van de chip-ring prijzen.

Het NPO-bestuur streeft er vanzelfsprekend altijd naar binnen de NPO-begroting te blijven. Dit geldt voor alle thema’s en dus ook voor de organisatie van de Olympiade. De inspanningen zijn er natuurlijk op gericht een prachtig evenement neer te zetten, waarbij iedere liefhebber kan meedoen tegen een alleszins redelijke entreeprijs. Hoe meer deelnemers, hoe mooier het evenement. Er wordt gesproken met externe partijen om dit financieel mogelijk te maken.

Digitalisering en klokken
Het bestuur kijkt vanzelfsprekend naar digitalisering. De sport moet immers mee gaan met de nieuwe tijd. Het bestuur wil bijvoorbeeld, net als u, dat de liefhebbers kunnen beschikken over klokken tegen een zo laag mogelijke prijs. De oude klokken mag u (gewoon) blijven gebruiken, zolang ze voldoen aan de eisen, die nu ook al bestaan. Op dit punt verandert er dus niets. U wordt dus niet gedwongen een nieuwe klok te nemen.

Het ontzorgen van verenigingen 
Het NPO-bestuur ziet ook dat kleine verenigingen het moeilijk hebben. Het NPO-bestuur is bezig met een plan om verenigingen te versterken en te ontzorgen, op al die terreinen waar verenigingen mee worstelen. Het bestuur wil (natuurlijk) dat iedere (!) liefhebber kan blijven spelen, ook als de vereniging nog maar klein is. De oudere liefhebber moet zo dicht mogelijk bij huis de sport kunnen blijven beoefenen. Juist het versterken van de verenigingen is een belangrijke opdracht van het bestuur NPO en dat kan alleen met de positieve inzet van de afdelingen. Wij zullen er met elkaar er alles aan moeten doen om de verenigingen te ontzorgen, te behouden en te versterken.

Oproep
Het bestuur doet een beroep op uw creativiteit, inzet en betrokkenheid. Kritiek houdt ons scherp. Wij doen echter ook een beroep op u om oplossingsrichtingen aan te dragen en u in te zetten voor een functie binnen onze mooie sport. Dat kan als vrijwilliger, als lid van een commissie, of als lid van een bestuur. Via onze website en Op de Hoogte zullen wij de vacatures en profielen met u delen en aangeven hoe u zich kunt aanmelden.

Bestuursverkiezing
Het bestuur bestaat nu uit 4 personen. Op 14 maart 2020 zullen wij een bestuursverkiezing organiseren. Deze zal onder leiding van een extern voorzitter plaatsvinden. Nadere details volgen via email en de NPO site.

Hoe verder?
Mocht u vragen hebben, zorgpunten of andere zaken onder de aandacht willen brengen, neem dan contact op met het bureau NPO via email Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.. Ook als u zich actief in wilt zetten, schroom dan niet contact op te nemen. Laten we elkaar vinden in de verbinding en net als onze duiven, samen de sport laten vliegen, nu en in de toekomst.

Organisatie
In de laatste weken heeft het bestuur zich vooral ingespannen om van een aantal doelen de weg er naar toe verder te bepalen. Dat gaat niet zonder slag of stoot. Voor de één gaat het te langzaam en voor de ander te snel. Dat heeft geleid tot wijzigingen in het bestuur en spanning in de dialoog met de afdelingen. Dit heeft uiteraard niet de voorkeur, maar hoort nu eenmaal bij de realisatie van de grote veranderingen, waar dit bestuur zich voor inzet. De ambitie is groot en daadkracht wordt gevraagd. In dit proces worden fouten gemaakt, ook door ons. Dat is nooit een doel op zich, maar het gevolg van de vele activiteiten die door het bestuur in gang zijn gezet. Belangrijk is om in die situaties steeds de doelen in de gaten te houden en samen naar oplossingen te blijven zoeken.  

Met onze hartelijke sportgroet,
Namens het bestuur van de Nederlandse Duivensportbond,
 
 
 
Esther Noorderijk
Lid NPO bestuur

Nieuwsbrief Peter Boskamp

27 november 19
Fake news Fact checkers van de Washington Post en de New York Times hebben vastgesteld dat Donald Trump in de eerste duizend dagen van zijn Presidentschap bijna 13.000 keer een leugen heeft verteld. Deze...

Columnist in Spotlight

21 juli 19
Raak!   Ik liet het al vaker blijken in mijn...
25 juni 19
De Oranje Leeuwinnen winnen hun groep en gaan...
11 juni 19
26 april 19
  Het werd deze week wel weer eens tijd om over de...
19 april 19
  Weer zo'n titel waarvan je denkt: wat bedoelt-ie...
07 april 19
Mooi was het zaterdagmiddag. Ik was bij de...

Colums in spotlight

Vrienden van Duivenvaria.nl

FKramerCouwehand185x75new Duifvitaal 185x75 Ceeschroevers185x75new Fam Hakvoort Urk185x75 Bedrijfsstempel185x75new Fondclubmiddenlimburg185x75new LouisvZuijlen185x75new StedelijkOss185x75 NPO185x75new GebrDekker185x75new homan pigeonphotography185x75 Fondclubgrootrotterdam185x75new AVergotte185x75new MichelBeekman185x75new AddeJong185x75new AdSchaerlaeckens185x75new CombVerbree185x75new CombvanHeteren185x75new Embregtstheunis185x75new DirkVerleun185x75new duivendirect185x75new Duivenmarktplaats185x75new GJBeute185x75new LeoLronk185x75new Hooymansduivensport185x75new HenkWassink185x75new GerardDekker185x75 pvdewoudvliegers185x75new ZLU185x75new msmduivensport185x75new BannervanAdrichem185x75 Promo185x75new Promo185x75new Promo185x75new Promo185x75new Promo185x75new

Meest gelezen berichten

In the picture

04 december 19
Zo kan je dus ook vertellen GPS 2021 en de trein van de het NPO Bestuur, “We zijn...
28 november 19
Gisteravond was de feestavond van het samenspel tussen PV de Snelpost Ermelo en PV de...
26 november 19
Wie heeft niet eens de wens om een tijdje op een onbewoond eiland te zitten? Ver van...
26 november 19
Stand van zaken GPS2021 Automatisering Zoals in de kop vermeld gaat het in dit verhaal...
Roger Engelen 1
25 november 19
Roger  Engelen uit het Kempense Dessel heeft er weer een fantastisch seizoen...
24 november 19
Negatief geladen ijzerdeeltjes kunnen niet aansluiten bij de eveneens negatief geladen...
17 november 19
Bij deze de 20 prijswinnaars van de derde vlucht van de 2019 editie.  Zij verdelen...
16 november 19
Frans Keybets Landgraaf Agen oud 2019. Op een mooie nazomeravond heb ik afgesproken met...
14 november 19
Bij deze de 2e serie van 26 prijswinnaars van de tweede vlucht van de 2019 editie.  De...
10 november 19
Beste liefhebbers, Ook dit jaar zullen wij een jonge duivenbonnen verkoop houden . Wij...

Buienradar

Weer

meteobelgie1

 meteofrance1

vliegweer voor duiven1

Uitslagen

Compuclub250x80new

Pigeonvillage250x80new

SBS6tekst250x80new

Afdelingen

Afdeling1 135x40Afdeling7 135x40
Afdeling2 135x40Afdeling8 135x40
Afdeling3 135x40Afdeling9 135x40
Afdeling4 135x40Afdeling10 135x40
Afdeling5 135x40Afdeling11 135x40
Afdeling6 135x40Afdeling12 135x40