MARTIJN OOMEN - Weekbaddel 17

WEEKBABBEL 17

DOOR     MARTIJN OOMEN

2012 Nieuw begin---Nieuwe kansen------Nieuwe inzet.
Deze week las ik in een artikel wat een kern van waarheid bevatte, we zijn als liefhebbers over het algemeen zeer negatief over onze eigen,hobby Als we met elkaar in gesprek zijn dan gaat het al vaak over dieptepunten, over zaken waar we, het niet mee eens zijn, we zien in onze concurrent collega liefhebber eerder het negatieve dan het positieve.  Internet sites zoals deze geven eenieder de mogelijkheid zijn visie te geven en te spuien, helaas lees ik bij sommige schrijvers louter negatieve zaken naar alles en iedereen , zelfs persoonlijke kwesties komen uitvoerig aan de

orde, moeten we het dan vreemd vinden dat een aspirant duivenmelker , wel meerdere malen, gaat nadenken , voordat hij of zij aan duivensport gaat doen, JAMMER zullen we in 2012 eens extra ons best doen om positiviteit over te brengen, ipv alles af te zeiken wat ons persoonlijk niet aanstaat,

Drukke periode:
Momenteel  drukke periode, de opleiding tot keurmeester loopt naar een einde, dit wil zeggen hier en daar wat bijschaven, vooral in de theorie, gelukkig met hulp (overhoren) van mijn echtgenote. Verder zowat dagelijks het beantwoorden van vragen, op duivenmarktplaats, overigens een dankbaar werkje , verder het dagelijkse bezoeken van grossiers ,winkeliers en eindverbruikers, het promoten van (nieuwe) producten, nog enkele lezingen en powerpointpresentatie’s voor de boeg, op eigen hok op 7 jan gekoppeld, zonder bijlichten, en warempel het is vlot gelopen, vandaag 14 jan de eerste eieren,In feite ben ik 24 uur per dag 7 dagen per week bezig met duif en duivensport, op de vraag of dit wel helemaal gezond is ga ik niet antwoorden, momenteel doe ik het met veel plezier, geruggensteund door vrouw en dochter.  Feitelijk moet ik ook vermelden dat duiven sport mij veel heeft gebracht, komende uit een niet duivenfamilie, is uiteindelijk de duivensport, mijn broodheer geworden, mijn kostwinning, verder is het bezig zijn als actief liefhebber, nog steeds een uitlaatklep, ik geniet van de contacten in de duivensport, en alhoewel vrienden zeldzaam zijn, heb ik in de duivensport toch enkele echte vrienden gevonden, zijn echter wel te tellen op de vingers van een halve hand .Al bij al ben ik een gelukkig mens, vooral omdat ik een stukje van de duivensport mag zijn.

Duifje terughalen:
Zoals ik al eerder schreef vind ik het de morele plicht van iedere liefhebber, om opgevangen duiven te melden, en bij melding ontvangen op een fatsoenlijke manier te reageren .Zo overkwam het ons na de jonge duivenvlucht Creil  we een opvangbericht ontvingen uit Engeland dat daar een, duif van ons werd opgevangen, per telefoon na een leuk gesprek, werd afgesproken dat zodra de duif hersteld was deze in vrijheid zou worden gesteld, zo gezegd zo gedaan maar de jonge doffer keerde niet weer. Enkele dagen voor de kerst een nieuwe melding, na ruim 3 maanden zwerven was de jonge doffer opnieuw bij dezelfde liefhebber binnengelopen , afgesproken werd om de duif enige tijd  vast te houden, ik zou de terugkomst regelen, na enkele koeriers te hebben gebeld, bleek de makkelijkste en zekerste weg om de duif zelf te gaan ophalen,. Afspraak gemaakt met opvanger, op 3 jan zouden we vertrekken, om op 4 jan de duif terug in ontvangst te nemen, er werd een oppas geregeld voor de honden, katten en paarden, de duiven zouden worden verzorgd door een collega liefhebber, enkele dagen vrij genomen, en zo vertrokken we 3 jan om 8.00 uur, richting België, we waren mijn dochter met vriend, mijn echtgenote en mezelf, via Gent richting Duinkerken ( FRA), om daar s middags de boot te nemen, helaas gooide de storm roet in het eten, we werden als sardines in een blik op een parkeerplaats neergezet met de boodschap de haven in Dover (UK) is gesloten, de storm is te hevig, na ruim vijf en een half uur was het zover we mochten de boot op rijden, zodat we in de late avond, in wind en regen in volslagen duisternis Engeland binnenreden, alwaar de regel is om links te rijden, onze plannen om te overnachten in Brighton, lieten we schieten, we deden het kustplaatsje Folkestone  aan, vonden snel een hotel, en we waren onder de pannen, in de avond nog een leuke wandeling gemaakt in de stad en langs de kust, daarna genoten van een verdiende nachtrust

Prachtig zicht op de zee, vanuit hotelkamer bij zonsopkomst

Na een full Engels breakfast , zetten we de reis voort, via de kust, na een maaltijd in Hastings, waar we een dame de honderden verwilderde duiven zagen voeren, ging het richting Brighton, waar we richting East Preston reden en net na de middag bij David en Leslie Bridger arriveerden, hier werden we zeer  gastvrij ontvangen, en na genoten te hebben van christmascake,en koffie, zijn we de duiven gaan bekijken , David had de beschikking over 12 kweekkoppels en 24 vliegkoppels, als eerste kreeg ik Pipi in handen, een prachtige witpen duivin die afgelopen jaar, in groot verband de eerste vloog, vanaf Tarbes, door als enige duif de elementen te trotseren, en als enige die dag te arriveren, vanwege het feit dat het pipi weer was ( onafgebroken regenen) kwam deze duivin aan haar naam, blijkbaar duurde het de dames ons hokbezoek wat lang , zij gingen intussen de prachtige tuin, met oude fruitbomen bekijken, en brachten een bezoek aan the greenhouse, intussen bleek dat ik niet bij de eerste liefhebber terecht was gekomen, er zaten fantastische prestatie duiven, ook kreeg ik in handen nazaten van Che (Eyerkamp) verder enkele Bert Braspenning duiven, en warempel ook hier zaten prachtige nazaten van de Koopman stam .Detail, daar de heer Bridger wel vroeg kweekt maar deze niet behoudt, vliegt zelf met de 2e ronde, worden de jongen verdeeld onder de clubgenoten, David zegt ook te genieten van de prestaties van de bij hem geboren jongen, op een ander hok .Al bij al heb ik genoten van het hokbezoek, hierna werden we verrast op een aantal lekkere sandwiches in de oven getoast, terwijl we deze verorberden konden we genieten van de vogels in de prachtige tuin. Hierna stapten we in richting Dover

Met de duif weer in ons bezit deze kreeg de naam THE CAV genoemd naar wereldkampioen cycling Cavendish namen we afscheid van David en Leslie bridger

Na het vertrek stak helaas de storm weer op, zodat we in Dover opnieuw weer moesten wachten, uiteindelijk, kwamen we om iets over een in de nacht,opnieuw in Frankrijk aan, na een rit door de storm en enkele pitstops arriveerden we op eigen erf om vijf uur in de ochtend, na de honden

uitgelaten te hebben, de paarden gevoerd zochten we ons bed op , de duiven die klaarzaten om te koppelen moesten nog enkele uren geduld hebben.
David en Leslie thank you somuch, we keep in contact

Met zijn allen wachten op beter weer.

Martijn  Oomen     Ulicoten       Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien.