Michel Beekman - Even er tussenuit en ‘de grote Bas Verkerk Show’.

De vaste volgers van mijn schrijfselen (op mijn site en anderen sites) hebben even moeten wachten op hun wekelijkse leesvoer. De prioriteiten kunnen immers niet altijd bij de duiven liggen. Er is natuurlijk ook nog iets anders in het leven dan onze gevleugelde vrienden. Met de Kerst ligt bij mij de prioriteit bij de familie, zoals bij vele anderen. We waren evenals 2 jaar geleden beide kerstdagen elders. Ditmaal in een huisje op de Veluwe.

Even er tussenuit met de familie. De oude Beekmannen huren al enige jaren met Kerstmis een vakantiehuisje en de (intussen al iets minder) jonge Beekmannen komen dan met hun gezin enkele dagen op bezoek. Eten en drinken in overvloed in combinatie met een goede sfeer zorgen dan voor de broodnodige gezelligheid. Even geen tijd voor duiven of duivenactiviteiten. Best lekker een paar dagen zonder verzorging.

De eerlijkheid gebied mij te zeggen dat het gesprek op de kerstdagen met enige regelmaat toch komt op het onvermijdelijke onderwerp. Niet zo vreemd want mijn vader is ondanks dat hij zelf niet meer actief aan de sport deelneemt nog altijd een fanatiek volger van alles wat onze fantastische hobby zo fascinerend maakt. Het gaat dus regelmatig over de eigen duiven (koppeling, verandering hok, etc.) en de zaken die buiten het eigen hok de sport beheersen zoals het ongelooflijke gedoe met de rekenaar(s), het gezeur over megahokken, enzovoort.

Plaats van handeling was dit jaar Landal Green Park ’t Loo, nabij Oldebroek en Wezep. Een prachtig in de bossen gelegen park dat tegen het kleine dorpje ’t Loo is aangeplakt. Gelegen in echt duivencentrum bovendien. Ideaal voor iemand zoals ik. Ik weet niet of iedere duivenliefhebber er last van heeft maar ik kan het in ieder geval niet laten om duivenhokken te spotten. Het lijkt soms wel of een denkbeeldige magneet mij naar de hokken trekt want overal waar ik kom kijk ik bewust of onbewust of er een hok zichtbaar is. In ’t Loo en directe omgeving kon ik mijn lol op. Wat een grote hoeveelheid liefhebbers voor zo’n klein dorpje. Tijdens een korte wandeling door het gehucht zag ik zomaar zonder al te veel inspanning 10 tot 12 hokken. In alle soorten en maten, mooie en lelijke, oude en nieuwe, van hobbyisten tot bijna professionals. Kortom de duivensport leeft nog zeer behoorlijk in deze regio. Zonder twijfel zal het hier ook niet gemakkelijk zijn om de sport in stand te houden maar voor een Randstedeling als ik blijft het een genot om zoveel hokken op een geringe oppervlakte te zien. Wat daarnaast opviel was dat behalve duiven ook vele andere kleine huisdieren gehouden werden en dat de enige winkel die ik kon ontdekken een dierenspeciaalzaak was! Bijzonder!

Wat ook best bijzonder was, was ‘De grote Bas Verkerk Show’ op woensdag 21 december jl. Bas Verkerk was naar het landelijke Velddriel afgereisd om daar de leden van PV de Maasbode eens een college moderne duivensport voor te schotelen. Voor een goed gevulde zaal sprak hij niet alleen vrijwel 2 uur aan een stuk over alle facetten van de sport, ook keurde hij een 30 tot 40 jaarlingen op hun uiterlijke kenmerken. Bas was het meest onder de indruk van de duiven van de combinatie Aldus-Poulisse. Twee jaarlingen van deze combinatie kregen de hoogste waardering. Toen interviewer Albert Poulisse vroeg welke criteria Bas hiervoor hanteerde sprak Bas: “indruk en conditie, levendigheid en hoe ze uit hun ogen kijken’.

Tijdens het vragenvuur dat hierna volgde deed Bas uit de doeken hoe hij duiven houdt. Voor de vaste volgers van de ‘Verkerken’ waren er weinig verrassingen, maar voor degenen die dit niet zo intensief doen werd het een leerzame avond. Immers Bas is iemand die overal antwoord op geeft. Ook de antwoorden op de moeilijke vragen (massale lossing, medicijngebruik, massa liefhebbers) ging hij niet uit de weg.

Opvallend vond ik het persoonlijk dat Bas al jaren vast houdt aan zijn systeem. Hij heeft hierin vertrouwen en de successen op de oude maar vooral de nieuwe locatie geven hem hierin ook gewoon gelijk. Verfrissend om te horen was zijn kijk op het gebruik van medicijnen. Niet overmatig maar daar waar nodig. In de pure natuurmethode gelooft Bas simpelweg niet. Een keertje een ander geluid uit de mond van een topspeler.

Leerzaam vond ik zijn verhaal over het verleggen van eieren en het omkoppelen van zijn kweekduiven. Bas koppelt zijn kweekduiven tot wel drie keer per jaar om zodat hij na 1 seizoen weet welke doffer of welke duivin de kweekwaarde vertegenwoordigd. Dit omkoppelen doet hij aan het begin van het jaar telkens na het verleggen van de eieren. Hij koppelt hiertoe zijn vliegduiven (2 dagen) eerder dan de kwekers en verlegd de 1^e ronde eieren van de kwekers naar ± 45 koppels vliegduiven. De volgende ronde van de dan voor de eerste maal omgekoppelde kwekers wordt ondergeschoven onder de overige 45 koppels vliegduiven . Dit betekent dat deze vliegduivinnen twee keer leggen maar dit wordt door Bas niet als probleem ervaren.

Al met al was het een gezellige avond. Door de prima spreker maar ook door de goede sfeer in de zaal. Na afloop liepen er namelijk weinig melkers gelijk weg. Men ging elkaars duiven bekijken en nog even melken. Zo kan het dus ook!

OP EIGEN HOK

Stond de verzorging de afgelopen dagen op een laag pitje en dat kan best voor een paar dagen. Met Kerst wil ik sportvriend Henk niet vragen om de duiven te verzorgen. Ik ben misschien een beetje ouderwets maar ik vind Kerstmis een feest voor de familie en dan wil ik een ander niet belasten. Het is bovendien ook niet nodig. Een paar dagen van huis in deze tijd van het jaar is helemaal geen probleem. Voldoende voer en water in de hokken plaatsen en de duiven doen zelf de rest. Het vergt alleen een beetje voorbereiding.

Dit jaar had ik er voor gekozen om drinkbakken met grote reservoirs te plaatsen in de hokken waarin veel duiven zitten. Voorheen plaatste ik meerdere reguliere drinkbakken op het hok maar dan gingen ze vaak in een drinkbak badderen. Niet zo wenselijk als je niet thuis bent. Opmerkelijk genoeg bleken de duiven er helemaal niet bang voor. Ze dronken direct uit deze bakken terwijl deze qua uiterlijk er toch aanzienlijk anders uitzien.

Minder makkelijk ging het met de zelfvullers (kippensysteem). In de volière zitten dusdanig veel duiven dat er nood was aan extra voervoorzieningen. Zelfvullers boden uitkomst maar niet voordat ze er aan gewend waren. Gelukkig had ik dit een beetje voorzien want toen ik vrijdagmorgen een dergelijk roodwit exemplaar in het hok zette vlogen de duivinnen zowat door het plafond heen. Ik besloot de vuller te voorzien van ‘bak allerhande’. Zoals bekend vallen de duiven hierop aan alsof het een driesterrenmaaltijd betreft. En ja hoor ook dit keer was de aantrekking groter dan de angst en aan het eind van vrijdagmiddag was de zelfvuller leeg en de duiven gewend aan het nieuwe element op het hok! Zaterdagmorgen heb ik vervolgens alle hokken geschrapt en alle bakken afgevuld (voer en water) en hierna de reis naar de Veluwe aanvaard.

Vrijwel dezelfde route had ik overigens vrijdagmorgen (voor een deel) ook al afgelegd. Ik had namelijk een paar dagen vrij en besloten deze tijd aan te wenden om het verduisteringsysteem voor komend seizoen (en natuurlijk de jaren daarna) aan te schaffen. Donderdag toog ik naar een locale rolluikenboer (in Hoofddorp) maar hier kon ik al spoedig weer onverrichter zake weer naar huis terugkeren. Te weinig kennis bij de verkoper en bovenal veel te duur.

Nu had ik mij al enigszins verdiept in de materie en hierdoor op Internet gevonden dat er in Bunschoten- Spakenburg een discountzaak bestond. Op de site van deze zaak, Sunsuper genaamd, had ik al een ‘systeem’ samengesteld. Echter iets kopen zonder het te zien en zonder extra informatie in te winnen is niets voor mij. Dus toog ik vrijdagmorgen na het verzorgen van de duiven naar het voormalige vissersdorp(en). Door middel van de Tom Tom was de locatie spoedig gevonden. Een half uurtje later was alles in kannen en kruiken. 4 aangedreven rolluiken inclusief tijdklokken voor iets meer dan 1100 euro blijft een forse investering maar het zal mij het duivenmelken een stuk aangenamer maken. Ik zal het de komende tijd nog wel eens opschrijven maar als het goed is komt er ’s morgens bij de verzorging van de doffers en jonge duiven geen mensenhand meer aan te pas (tot de fase waarin ze aan de vluchten moeten deelnemen). Inclusief het uitlaten van de jonge duiven. Half januari worden de schermen geleverd! Hopelijk is de montage goed te doen! Afwachten maar weer!

Tot volgende week!

Michel Beekman