Siem Westerink, winnaar NPO Peronne

De beslissingen die het afdelingsbestuur afgelopen woensdag heeft genomen bleken zaterdag 3 juli meer dan juist te zijn.  Na de letterlijk hete vrijdag was het zaterdagmorgen nog zeer benauwd; vochtig en warm weer. Als je de hokken gekrabd had kon je direct onder de douche, en ook het eenvoudig opwachten van de duiven leverde al zweet op de rug op. Omstandigheden waar oude duiven die dienden te vliegen vanaf Peronné nog mee om konden gaan. Gelukkig had uiteindelijk heel Nederland de raad van het NPO-bestuur en de WOVD opgepakt en alle jonge duiven vluchten afgelast.

Moeilijke vlucht

Eenvoudig hadden de duiven het niet die Peronné op het menu kregen. Het was nog behoorlijk bewolkt op het traject richting Noord Holland. De zwakke wind, soms uit Noordelijke richtingen en de hoge temperatuur zorgden er voor dat de duiven iets trager vlogen dan menigeen verwachtte. Waar op de voorhand gerekend werd met snelheden van 80 kilometer per uur werd dit in de praktijk ‘slechts' 75 kilometer per uur.

Deze snelheid was overigens alleen weggelegd voor de winnende duif van Siem Westerink uit Ouderkerk aan de Amstel. Diens jaarling doffer, de NL09-5900138, vloog ruim  1244 meter per minuut. Hiermee liet de 09-5900138 de concurrentie ruim achter zich. De tweede duif van de de laatste weken sterk presterende Wim Brugman uit Amsterdam Centrum vloog namelijk 16 meter per minuut langzamer. Bij een concoursduur van bijna 239 minuten betekent dit een voorsprong van 3 minuten, hetgeen veel is op een vlucht van ongeveer 300 - 330 kilometer en een deelname van zo'n 6.500 duiven! De laatste ereplaats was weggelegd voor Henny La Grouw. Goede uitslagen waren er op afdelingsniveau voor Johan Jansen uit Haarlem (3 bij de eerste 11) en broer Henk Westerink uit Abcoude (4 bij de eerste 16).

De snelheid valt dus na de eerste duiven behoorlijk terug. Dit verklaart ook dat er in de rayons A en D slecht gepakt werd. De oplopende (tegen) wind (?) en de stijgende temperatuur werden de duiven snel te machtig. Hierdoor pakte dus de voorhand goed en werd het boven het Noordzeekanaal een stuk moeilijker. De verdeling over de rayons van de eerste 100 duiven was als volgt. Rayon A: 4 duiven, rayon B: 20 duiven, rayon C: 19 duiven, rayon D: 2 duiven,  rayon E: 17 duiven en rayon F: 37 duiven.

De winnaar

De vlucht wordt gewonnen door Siem Westerink uit Ouderkerk aan de Amstel. Siem is de tweeling broer van Henk die al zeer vaak voor het voetlicht gehaald is. Siem speelt meer dan behoorlijk maar staat qua aansprekende overwinningen in de schaduw van zijn broer (en niet te vergeten schoonzus). Niet dat hij hier overigens mee zit. Siem heeft een opgewekte natuur en blaast in de sterke vereniging de Snelvlieger zijn partijtje meer dan goed mee. Hij zit altijd bij de kampioenen en draagt ook op bestuurlijk/organisatorisch vlak zijn steentje bij.

Wie denk alleen te maken te hebben met een verenigingskampioen komt bedrogen uit. De andere Westerink speelt namelijk in het sterke rayon F altijd bij de beteren. Met hier en daar een uitschieter naar boven en zoals we allemaal wel kennen helaas ook wel eens naar beneden. Het ene jaar lukt dit beter dan het andere maar op een niet al te grote accommodatie (6 meter vlieghok en een kleine afdeling voor 9 duivinnen op zolder) lukt het Siem toch altijd om een aantal rayonkampioenschappen binnen te hengelen.

De 09.5900138

De winnende duif kwam wat moeizaam op gang. Met wisselend succes werden de eerste vluchten afgewerkt! De eerste drie weken van het seizoen vloog de ‘138' nog wel in tijd maar waren de prestaties niet om over naar huis te schrijven. Debet hieraan was volgens Siem het koude (en late) voorjaar. Zijn hok staat op het Noorden en hierdoor is een koud voorjaar ‘killing' voor de prestaties. Vervolgens volgde er een dip in de vorm die 6 weken duurde. In deze periode liet de ‘138' zijn baas 5 van de 6 keer in de kou staan. Slechts op Morlincourt (22 mei) werd een staartprijs gevlogen. Debet hieraan was volgens de plaatwerker / autospuiter in ruste (bijna) de slechte vlucht vanuit Laon. De duiven raakten geheel uit conditie.

Hoe opmerkelijk duiven en duivensport in elkaar zitten blijkt echter ook nu weer want er volgde een enorme verbetering in de prestaties in het algemeen. Door het stijgen van de temperatuur steeg ook de vorm van de duiven en ook die van de ‘138'. Op de vlucht vanuit Nijvel op 12 juni werd een 290^e prijs behaald, op 20 juni een 20^e tegen 1499 duiven vanaf hetzelfde station. De ‘138' besefde echter dat er nog iets goed te maken was want de beloning voor het geduld van zijn baas volgde op de ingekorte midfond NPO-vlucht vanuit Peronné (was oorspronkelijk Soissons). Een eerste in groot verband en de eerste NPO-overwinning in jaren! Opmerkelijk is dat dit succes nog bijna misging. Bij het inmanden bleef er per ongeluk nog een duif in de mand zitten. Bij het in de auto zetten van de manden ontdekte Siem dit. Snel repte hij zich naar binnen. Gelukkig was de klok nog niet geprint en kon de duif alsnog worden ingekorfd. En u raad het al, het was de ‘138' die bijna niet in staat werd gesteld zijn glanzende vorm te etaleren.

De doffer die de concurrentie deze week versteld liet staan werd gekweekt uit enkele Vandenabeele duiven die Siem bij diverse liefhebbers haalde. Siem is zoals de meeste liefhebbers altijd op zoek naar goede duiven om zijn stam aan te vullen. De laatste jaren is dit wat intensiever gebeurd dan daarvoor omdat de eigen ‘van Gompel/ Janssen-stam' die samen met broer Henk benut wordt (de eerste ronde van de kwekers gaat naar Henk, de tweede naar Siem) niet meer aan de bron kon worden aangevuld. De aanvulling met het Vandenabeele soort, dat vrij zuiver is gehouden is niet slecht bevallen. Niet alleen door de overwinning van zaterdag maar ook door eerdere goede resultaten.

De verzorging

De duiven op de hokken in Ouderkerk aan de Amstel worden altijd gespeeld met een partner thuis. Geen dubbelweduwschap dus hier. Voor het overige is er niet veel bijzonders te melden. Gekoppeld wordt er op 15 januari. Alle duiven brengen op zijn minst 1 jong groot zodat er gelijktijdig met de tweede ronde van de kwekers een mooie grote ronde gespeend kan worden. Zonder groot leeftijdsverschil. Eenmaal zonder jongen begint de voorbereiding op het vliegseizoen. Aan alle vluchten wordt deelgenomen, hierdoor wordt er niet krap gevoerd. Dit jaar is dit sowieso niet mogelijk gezien de voortdurende tegenwind en/of de moeilijke omstandigheden. Een klein opmerkelijk feitje is dat bij het inkorven de duiven niet getoond worden zodra ze twee nachten in de mand moeten. Dit om ze rustig te mand in te laten gaan. In de omgeving van Amsterdam is dit niet erg gebruikelijk.

Tenslotte

Uit bovenstaande blijkt dat geduld en vertrouwen in de duiven een belangrijk aspect is. Menigeen zou in paniek raken als het niet direct lukt en ingrijpen. Siem Westerink toont echter aan dat er ook nog een andere weg naar succes is.

Aalsmeer, Michel Beekman