De Natuurlijke Aanpak, door Dierenarts P. Boskamp

Natuurlijke aanpak

Er is al veel over geschreven. Ook door mij. En gelukkig neemt ook
algemeen het inzicht steeds meer toe dat we de weg van het "volstoppen"
van de duiven met medicijnen beter kunnen verlaten. Nu moeten we ook weer
niet met het waswater het kind weggooien. Medicijngebruik, indien met
beleid en verstand uitgevoerd, kan heel wat problemen tijdens het
vliegseizoen voorvoorkomen. Maar dat is voor velen de vraag: Wat moet ik
gebruiken?

Duivensport is een leuke hobby. Maar niemand wil gaten in de lucht
blijven staan kijken. Dus als het tegenzit zijn we maar al te gauw geneigd
om naar de hulp uit het potje te zoeken. Dat hoeft niet verkeerd te zijn,
als we maar weten wat het goede middel is.
En daar zit hem de kneep. Vele jaren loop ik nu mee. En vaak moet ik
constateren dat "van horen zeggen" dit of dat middel, bij die of die, goed
geholpen had en het daarom ook maar bij de eigen duiven werd gebruikt.
Helaas vaak zonder het gewenste resultaat. Als de nood hoog is en het
verlangen naar prijzen groot genoeg dan wordt ook nog "dat andere middel"
gebruikt dat bij die andere liefhebber toen wel hielp.
Als dan ten langen leste de stap naar de dierenarts wordt gemaakt,
dan is de infectie vaak al zo ver doorgedrongen dat niet alleen de
luchtwegen zijn aangetast maar ook de basisweerstand van de duiven een
fikse optater gehad heeft.
Als het potje van de dierenarts dan ook niet snel helpt dan is het
vooroordeel weer eens bevestigd: Ook de dierenartsen kunnen er niets van.

Het gaat natuurlijk lang niet altijd op bovenstaande manier.
Gelukkig niet. Er zijn heel veel duivenliefhebbers die wel degelijk weten
waar ze mee bezig zijn. En voor die duivenliefhebbers schrijf ik jaar in
jaar uit mijn nieuwsbrieven in de hoop dat onze kliniek en ikzelf een
bijdrage kunnen leveren aan deze toch vooral leuke hobby.

Ik schreef hierboven dat het inzicht dat natuurlijkere aanpak sterk
kan bijdragen aan een verbetering van de basisgezondheid van de duiven,
aan het toenemen is.
Maar wat is die natuurlijke aanpak. Dat is allereerst goed voer
verstrekken.Nu lijkt dat natuurlijk een open deur.
Maar willen we geloof hechten aan de uitspraak dat "een duif alles
uit zijn voer kan halen", dan moet het er wel in zitten. Dus goed voer is
als basis belangrijk. Hier kunnen we hele nieuwsbrieven over vol schrijven
en waarschijnlijk blijven er dan nog veel vragen onbeantwoord.
Hier in deze nieuwsbrief wil ik er van uit gaan dat we goed voeren.
Moeten we er dan maar van uit gaan dat daarmee de kous af is? Dat de
prestaties dan toch immers vanzelf komen?
Ik ben de mening toegedaan dat duivensport topsport is. En heden te
dage leven we ook wat de humane topsport betreft niet meer in de tijd van
Fanny Blankers Koen.
De duiven zijn anders en de verschillen tussen de duiven is niet
meer zo groot als jaren geleden. De vluchten staan niet lang meer open,
uitzonderingen daargelaten. Het komt nu aan op kleine dingen.
Kleine dingen?

Ja, een klein mankementje is dan genoeg om buiten de prijzen te
vliegen.
Het is korte termijn politiek om dan steeds weer en steeds vaker
naar medicijnen te grijpen om die kleine mankementjes weg te werken. Ja
zeker, de prestaties zullen in een aantal gevallen weer terugkomen.
Misschien niet zogoed als we hopen, maar toch. Als we het hierbij laten en
steeds maar blijven hopen en vertrouwen op het wonder uit het potje kunnen
we op termijn van een koude kermis thuiskomen. Niets lukt, niets wil meer.
"die medicijnen werken niet (meer)"of "hebt U niet iets sterkers" zijn dan
veel gehoorde kreten binnen de praktijk.
Zeker het kan een hele tijd duren vooral eer de klad er in komt.
Maar als ik mijn ervaringen van de afgelopen twintig jaar op een rijtje
zet dan is het toch een vast patroon.
"Ge…", hoor ik een aantal van U nu denken, "immers,speelt die en die
niet al jaren top?"
Zeker, maar ik denk dat daar nu net het verschil zit.
Want hoe vaak hoor ik niet de opmerking dat die en die wel "moet
knoeien" want dat kan toch niet zoals die speelt.
Veel van "die en die" ken ik dan toevallig redelijk en ik weet dat
ze juist niet knoeien. Ik weet dat ze "het" in de vingers
Hebben en hun duiven kennen. Ze zien dat er iets is of weten dat er
iets kan komen en handelen preventief. Ze handelen niet pas als de zaak in
de brand staat.
Ook deze liefhebbers gebruiken medicijnen. Maar hun medicijngebruik
is preventief te noemen. Hun medicijngebruik tracht het uitbreken van
ziekten te voorkomen. Hoe kan het anders dat er diverse sterk spelende
liefhebbers zijn die, om een voorbeeld te noemen, alleen een luchtwegmix
gebruiken, zoals poeder 18 of poeder 26. En dit al jaren doen, terwijl de
prestaties niet achteruit gaan. Die liefhebbers hoeven niet te grijpen
naar allerlei andere medicijnen. Ze kunnen het simpel houden.
Maar ze doen wel "dat extra". Dat extra is preventief handelen om te
zorgen dat de weerstand van de duiven zo hoog mogelijk is. Zorgen voor
regelmaat.Zorgen voor goed voer en zorgen dat er geen tekorten kunnen
ontstaan.
Tekorten kunnen funest zijn.
De ketting is zo sterk als de zwakste schakel.


De uitspraak "een ketting is zo sterk als de zwakste schakel" gaat
zeker op in de duivensport.
We kunnen nog zoveel geven wat goed is. Als er een tekort is of een
relatief tekort aan een essentiële voedingsstof,
vitamine, mineraal,sporenelement of anders, dan beginnen er scheuren
te komen in het bouwwerk dat afweer heet. Dan kunnen bacteriën en
virussen, protozoën en/of wormen of Chlamydia die allemaal aanwezig kunnen
zijn zonder dat het dier er noemenswaardige hinder van ondervond hun
schadelijke werking gaan uitoefenen. En juist dán, juist dan als dit
gebeurt is er een nog hogere behoefte aan bepaalde vitamines,
sporenelementen omdat het lichaam in de alarmfase komt. Als dit gebeurt
tijdens het vliegseizoen, waar er toch sprake is van een zekere stress
voor de dieren (weduwschap, kleine jongen, de vluchten en ga zo maar door)
juist dan kunnen deze infecties hun schadelijke werking veel uitgebreider
gaan ontplooien en de weerstand van de duiven verder gaan ondermijnen.
Het verstrekken van een medicament kan dan zeer wel nodig zijn. Maar
is volstrekt onvoldoende als het daarbij wordt gelaten.
Al jarenlang doen wij vitamines en sporenelementen bij een aantal
van onze medicamenten. Niet zo maar voor de lol. Nee natuurlijk niet!
Medicijnen zijn immers ook stoffen die het lichaam moet afbreken.
Het zijn ook stoffen die het lichaam niet wil. Die opgeruimd moeten
worden. En ook voor deze vaak ingewikkelde chemische substanties af te
kunnen breken zijn vaak extra bouwstoffen nodig. Als dus alleen
medicamenten worden verstrekt, dan wordt de infectie wel bestreden maar
het lichaam krijgt zo amper of niet de kans te herstellen. Immers de
infectie was ontstaan door de verminderde weerstand. En de verminderde
weerstand op zijn beurt heeft weer kunnen ontstaan door het tekort aan
belangrijke bouwstoffen.
De cirkel is rond. Door de gebrekkige reserve die is gebleven, als
er geen extra maatregelen worden genomen om deze reserves aan te vullen
zullen, kunnen deze of andere infecties terugkeren en begint het geheel
weer van voor af aan. Vaak alleen een graad erger.
Pas als de duiven dan rust krijgen kunnen ze zonder extra
maatregelen na een medicijnkuur wel herstellen. Alleen….hebben we de tijd
om ze rust te geven bij de programmavliegers. Bij de fondduiven lukt dit
nog wel. Maar bij de fondduiven is de stressfactor en de infectiedruk voor
de duiven ook weer iets kleiner.
Dus zeker bij de programma duiven is het verstandig om de
noodzakelijk geworden medicijngiften vergezeld te doen gaan met extra
ondersteunende maatregelen.
Preventief handelen.


Maar beter is het om zodanig te handelen dat de weerstand van de
duiven op een dusdanig pijl is dat de kans dat ze een infectie oplopen zo
klein mogelijk wordt gemaakt.
Dat de kans dat tekorten, die bijdragen aan een verminderde
weerstand, niet kunnen optreden. Kortom voorbehoedend te handelen.
En voorbehoedend handelen begint al bij het koppelen. Zorgen dat de
duiven voldoende weerstand hebben als ze moeten leggen. Om zo te zorgen
dat de kans dat jongen al heel vroeg opgezadeld worden met een te hoge
infectiedruk wordt voorkomen. En nee, dit betekent juist niet de duiven
volstoppen met medicamenten. Immers de jonge duiven moeten in zekere mate
met allerlei ziekten in aanraking komen om spelenderwijze hun weerstand te
kunnen opbouwen. Maar alles waar "te" voor staat is niet goed. Als de
jongen een te hoge infectiedruk meekrijgen dan wordt hun reactievermogen
te veel gevorderd waardoor ze minder goed zullen uitgroeien en ook hun
afweerapparaat zal moeilijker tot volle wasdom kunnen komen. Kortom, er
ontstaan jongen die gevoeliger zijn voor allerlei infecties zoals het ons
allen bekende "Adenocoli-complex"……"en als je dat eraan krijgt dan moet je
er bovenop zitten" hoor ik de duivenliefhebbers al zeggen. Ja en dan
moeten we weer gaan dweilen met de kraan open en is weer een cirkel rond.
Is de adenocolibesmetting dan over dan volgen al snel de
luchtwegproblemen. Immers de reserves hebben weer de berucht klap
opgelopen. De prestaties vallen tegen en we zijn weer bij het begin van
het verhaal.
Dus daarom: preventief natuurlijk handelen.
Preventief handelen.


Ik heb me de afgelopen jaren intensief bezig gehouden met de
mogelijkheden om de weerstand van de duiven zo hoog mogelijk te houden en
daardoor het gebruik van medicamenten zo veel mogelijk te kunnen beperken.
Daartoe hebben we in de kliniek een aantal producten ontwikkeld
Phytovitaliteit, en Bony-SGR die bij veel liefhebbers het resultaat hebben
gebracht dat we wensten. Namelijk duiven die een hogere weerstand hebben.
Nu is een hogere weerstand niet hetzelfde als een grote prijzenpot, maar
de basis is gelegd en van hieruit kan dan gewerkt worden aan de opbouw van
de "forme". En zoals we allemaal weten is een duif met vorm, tenzij het
een "ezel" is, in staat om prijs te vliegen.
Wat is nu de moraal van dit verhaal?


1. Zorg dat U al bij de kweek voor voldoende weerstand van de duiven
zorgt zodat de jongen een betere start maken.
2. Beperk het gebruik van medicamenten tot het noodzakelijke op
strategische momenten.
3. Zorg dat na een medicijngift de reserves kunnen worden aangevuld
4. Ondersteun de duiven zoveel mogelijk zodat ze een optimale
weerstand kunnen opbouwen.
5. Zorg in het vluchtseizoen voor regelmaat en werk aan de hand van
een vast schema.
6. Probeer stress zoveel mogelijk te vermijden.
7. Zorg dat de duiven op deze manier , eventueel middels extra
ondersteuning, aan de vorm kunnen gaan werken.
8. En geniet dat de prijzen gemaakt worden waarop U zat te wachten.

Geschreven door P. Boskamp

Disclaimer

Alle stukken gepubliceerd door Duivenvaria zijn met toestemming geplaatst. Het is verboden zonder toestemming artikelen die op duivenvaria.nl staan van onze site te kopiëren voor andere doeleinden. Verder is duivenvaria.nl niet verantwoordelijk voor gevolgen die hier mogelijk uit voorkomen.

Team duivenvaria.nl