Kees Commijs vraagt Duivenliefhebbers help even een beetje ?

Stichting H.E.L.D. zijn echte kanjers met een grote K.

Na tien jaar lijden, bestralingen,chemokuren ,operaties enz overleed een niet te winnen strijd op 7 Juni 2007 de schoonzus van de vrije vogel in de Daniel den Hoedkliniek. Drie weken heeft de vrije vogel  en zijn vrouw zijn schoonzus, zwager en hun kinderen toen geprobeerd hun zoveel mogelijk te steunen.Drie weken sliep de vrije vogel met zijn zwager bij zijn vrouw op de ziekenkamer. Hij ervaarde de gang B1 van de Daniel den Hoedkliniek als een hel op aarde ondanks de goede zorgen van artsen en ander personeel.In die drie weken zag hij vele sterfgevallen en ondervond dat je als mens dan slechts een organisme wat genummerd is bent ondanks de goede en menselijke begeleiding van het personeel. Niemand kon de dood meer tegenhouden. Je wordt geboren en ga heen. De vrije vogel was dan ook zeer ontroerd toen hij onderstaand stuk las . Het stuk riep veel herrinneringen op daar ook de vrouw van de vrije vogel en de kinderen van zijn schoonzus drie weken in het familiehuis doorbrachten, daar in de laatste levenfase van een dierbare elke seconde de laatste kan wezen. Elke diepe adem het laatste geluid  Elke snik  het einde.Tijdens het verblijf van de vrije vogel klonk bij het licht worden ’smorgens vroeg de zang van een merel over het terrein van de kliniek de avond eindigde ook met de zang van die merel. Dan was er weer een dag van een lach en een traan voorbij.weer een dag van de morfinespuit. Weer een dag van een sprankje hoop op verbetering tegen beter weten in. Tijdens het verblijf aan het ziekbed maakte de vrije vogel veel gedichten waarvan hij er twee aan u toe zal vertrouwen.

Wilma werd wakker.

We zaten rond haar bed,

,,zitten juliie op mijn bus te wachten,,

vroeg ze.

We lachten haar toe.

Ons antwoord geven we niet.

Het zou te hard zijn.

Wel beginnen mijn ogen te jeuken.

Ineens zie ik alles dubbel,

vanuit een zoute bel.

Vrije Vogel