Wat hoor ik nou weer op de duivenclub ( 132 ) ..

Al enige tijd liggen de duivensites onder vuur. Vrienden worden volop in de schijnwerpers geplaatst op die sites voor commerciële doeleinden enzovoorts. Laten we voorop stellen dat de sites er niet zijn om vrienden te maken. Sommige sites zijn voor commerciële doeleinden en dat kun je willen of niet. Het is eenmaal zo. We willen allemaal aan de top komen. Het is maar voor een handje vol weggelegd en die maken er gebruik van

Wanneer je dan toch groots mee wil gaan weet je dat het geld kost. China is de markt waar veel geld voor duiven uitgegeven word. De echte kopers zijn miljonair of multimiljonair of dan hebben we daar toch niets te zoeken of wel. Er worden ook stukjes op geplaatst en men vraagt zich af waarom niet iedereen op die sites geplaatst worden. Dat kan bij ons op duivenvaria.nl natuurlijk wel, maar na wat oproepen zie je weinig doorgestuurd worden. Zie bijvoorbeeld de jeugd in Oost- Brabant. Het zou een prachtig onderwerp zijn, al deze jeugdliefhebbers voor te stellen. Helaas gebeurd dit niet. Men wil geld zien, alles moet vergoed worden, anders heeft men geen tijd. Triest !!!. Of eigen belangen moeten gekoesterd worden. Er moet iemand gewoon een pen en papier pakken en wat schrijven. Alle jeugdliefhebbers hebben iets met het internet, dus wanneer ze er op staan kunnen ze trots zijn. Zelf heb ik die pen natuurlijk al vele malen vast gehouden, maar helaas wordt dat niet gewaardeerddoor een enkeling. En dat heeft me toen doen besluiten te stoppen te schrijven bij ‘Het Spoor’.

Wanneer ik merk dat sommige, mijn inziens kampioenen, niet genoemd worden dan probeer ik voor duivenvaria.nl op pad te gaan. Zo ben je ook wel eens nieuwsgierig hoe ‘de groten’ het doen. Speculeren heeft eigenlijk geen zin om erachter te komen. Willem de Bruijn zei kom eens kijken wat je eigenlijk wil weten. Co Verbree zei, kom langs en stel je vragen. Vorig jaar februari stelde ik mijn vragen aan Peter Theunis van Embregts- Theunis uit Hoeven. Ik werd er hartelijk ontvangen en vernam hoe de duivensport ook kan. Correct en zeker geen modder goeien aan de concurrentie. Praten over eigen ervaringen en prestaties. Vaak is het relativeren, maar geeft je een goed inzicht hoe die liefhebber de duivensport beleefd. De man die ik nog niet benadert heb, maar zeker eens langs wil gaan is de openhartige Koen Minderhoud.

Deze week was ik op pad voor mijn vergeten kampioenen. Berry van den Brand uit Boxtel en onze kleine kampioen Bas Janssen uit Helvoirt. De laatste mocht onder de naam van zijn grotere zus Kim spelen, en beleefde samen met vader corné een geweldig seizoen. Berry was toch weer trots op zijn duiven gaat ze het goed gedaan hebben. Meer plezier had hij dat er toch verschillende liefhebbers goede duiven gekocht hadden bij hem. Denk bijvoorbeeld aan Mevr. Snellen en Zoon uit Den Bosch. Deze combinatie won een 1^e in de Afdeling 3 op Orleans, welke als moeder een rechtstreekse heeft van Berry van de Brand. Voor iedereen een aanrader voor betaalbare prijzen en grandioose kwaliteit kun je Berry terecht.

Het meeste heb ik genoten van de bijna 7 jarige Bas Janssen. De laatste in de rij van een duivenfamilie. Bas een manneke dat erg wijs is en altijd een oplossing ziet. Wanneer hij niet praat over ‘witstaartje’, dan over de walnoten die onder de notenboom liggen. Vandaag was hij druk in de weer met gras maaien op het voetbalveld (speelveld). Je moet hem dan niet ophouden, want er moet gewerkt worden. En dat niet in een kinder tempo, maar in een razend tempo. Je houdt je hard vast met dat grote snoer. Geen punt hij fixt het gewoon. Wanneer je met hem over duiven probeert te praten moet je mee de kooi in waar hij laat zien zo hij het doet en bij twijfel roept hij zijn vader erbij, want vader Corne weet veel over de duiven (hahah). Bas kan er niet tegen dat zijn goed trainende duiven dagelijks gestoord of opgejaagd worden door een roofvogel.

Hij heeft daarom een boekje over die vogels bij de hand. Met het lezen in dat boekje weet hij wat voor soort het is. Ook heeft Bas gezien wat het traject is, hoe de vogel jaagt. Fasinerend op die leeftijd, als je het mij vraagt.

ANTIBIOTICA – een vraag die A.S. stelde

Kan succesvolle duivensport nog zonder regelmatig gebruik van antibiotica waarmee vooral bedoeld wordt al die kuren tegen de koppen?

Met andere woorden: Kan je nog kampioen worden of blijven zonder regelmatig gebruik van antibiotica?

Het lijkt me een moeilijk hoofdstuk om daar een vinger op de wond te krijgen. Geheel zonder zeggen de meeste kan niet. Het lijkt me van wel, maar het eist veel doorzettingsvermogen. Het jammere is dat de meeste dit niet aandurven. De oplossing is het potje om de twijfel weg te nemen bij de liefhebber. Ik ken er die de duiven die het zonder antibiotica niet redden gewoon op ruimen.

Kweken en sorteren op gezondheid is het begin van succes.

Wanneer een duivenarts iets meent ontdekt te hebben en maakt dit wereld kundig dan zijn er altijd weer die er vraagtekens erachter zetten. Vriend Peter Boskamp schreef onderlaatst over zijn bevinden met azijn voor de darmflora. Het bevorderde enigszins de ontwikkeling van Paratyfus.

Vele die dit al 20 jaar doen zal dit doen twijfelen. Ik zag het verband niet. Na het lezen van het stukje sprak ik op de Habru dag Nanne Wolff.

Nanne bevestigde het verhaal uit eigen ondervindingen. Erg fijn als je het mij vraagt. Twee erkent goede dierenartsen, die het zeggen.

Ook adviseert Nanne de duiven te enten voor Paratyfus. Waarom hij wel en de ander niet.

Namelijk het bijeffect is het betere legpercentage – betere eierschaal – conditie wat veroorzaakt wordt door calcium dat optimaal is.

We lezen steeds meer over de “Hollandse methode”, dat is de duiven veel laten trainen. Willem de Bruijn vertelde een goed iets, maar de drukke melker, die dagelijks nog met zijn broodtrommel op pad moet kan dit niet. Veel trainen vergt veel van de duiven, vandaar bij mij volle bak. Niet iedereen kan rijden met de duiven. Buiten de jonge duiven zou men de oude duiven niet teveel in de mand moeten stoppen voor een extra training. De must naar huis te komen is snel over en de rest word routine.

Wat lekker is moet je ook niet teveel eten. Je gemoedrust is er denk ik zo vanaf en herhaling levert het gevraagde resultaat niet meer op. Jonge duiven is een geheel ander iets. Rijden kan het verschil maken. Maar verg niet alles van een klein groepje duiven. Zo kun je beter de vroege jongen de eerste vluchten en laatste deel met de latere ronde spelen.

Zou had Ludo Claessens geen drang vroeg te kweken. Bij hem kwam het op het laatst aan en dan stond hij er ook. Al werd dat steeds moeilijk, wanneer meerdere het spelletje kennen. Maar winnen doe je met goede duiven, die je zelf maakt op je vlieghok. Een goede kweek is prachtig fijn, maar geen garantie voor de toekomst.

Getekend Henri Wittens