Bas Weijers - week 51

week 51 17-12-2011
Nog een weekje en het is alweer kerst, de dagen en weken vliegen
werkelijk voorbij. Het weer is dit najaar zacht gebleven wat gunstig is
natuurlijk voor al onze dakwerkzaamheden. Alleen de regen en wind heeft
ons de laatste 2 weken natuurlijk parten gespeeld, maar ja, je moet als
Nederlander toch wat te klagen hebben!!!

Inmiddels hebben we de taakverdeling op onze hokken nog wat anders
verdeeld. Vader Rien neemt de door de week de gehele verzorging op zich
van de kolonie met een 1 maal daagse voederbeurt. In het weekend neem ik
dan de verzorging op eigen hok weer over. Dit is een ideale situatie als
je ondernemer bent en dagelijks tijd te kort komt. De zekerheid hebben dat
je op iemand kunt terugvallen in de begeleiding van je geliefde hobby
zoals moeder de vrouw meestal opdraait voor de dagelijkse verzorging van
de kids. Uitbesteden van werk lijkt het wel!! Heel simpel, zonder de hulp
van senior en vrouwlief zal ik komende jaren nooit mijn gewenste niveau
halen in de duivensport. Met hun hulp misschien ook niet, maar dan heeft
dit andere oorzaken dan tijd en energie die benodigd is voor het leveren
van topprestaties. Ik heb al dikwijls geschreven over hokbezoeken aan
diverse liefhebbers bij toppers en bij de gemiddelde speler, die het nog
op de aloude manier doet. Geloof me, de echte toppers zitten niet stil,
zijn constant bezig met vernieuwingen, leggen hun oor goed te luister,
volgen de ontwikkelingen en trachten nog meer uit hun kolonie te halen
door hun systeem te optimaliseren en betere duiven te halen door aankopen
of ruil.

Duivensport is de sport van de hoop! Als het eens een jaar tegenzit
dan is er altijd weer een verklaring en vol goede moed is men dan bezig
met het volgende jaar, meestal al in augustus, terwijl de toppers nog even
aan het nagenieten zijn in de wintermaanden. Een veelgemaakte fout en die
geldt ook voor ons is de hoop op wonderen van zwakke broeders op de kooi.
Wat bedoel ik hiermee? Hoe vaak komt het voor dat er bij een
gezondheidsprobleem van een enkeling op het hok rigoureus wordt ingegrepen
met kuren / enten en dat soort praktijken? Inderdaad, veelvuldig. Ik heb
vanaf de start in 2008 deze zwakkelingen geobserveerd en aangehouden om te
zien hoe zij zich zouden etaleren op de vluchten. Zo had ik een
duivinnetje, de 325, een lichtkras. In het voorjaar van 2011 zat ze
telkens niet lekker en haar gedrag op het hok stond me niet aan. In de
hand was er weinig mis met haar, maar vertrouwen kreeg ze vooralsnog niet
van de baas. Toch denk je weer aan die ene keer dat je je vergist hebt in
een duif die toen wel verraste met een kopprijs, dus aanhouden die duif.
Wonderbaarlijk kwam ze de aanloopvluchten goed naar huis, het echte werk
moest echter nog komen. Voor haar werd dat Montpellier, ruim 900 km met
middaglossing. 24 mee, 22 terug, de 325 nooit meer
gezien............................ Ik ben in 2011 gestart met de jonge
duiven al te beoordelen op vitaliteit. Natuurlijk, ik ben ook wel eens
verkouden, maar dat trekt wel bij. Mijn collega's op kantoor zijn dat ook
wel eens, maar dan neem ik geen paracetamol om mogelijke besmetting te
voorkomen. Zo ruimde ik een 5-tal jonge duiven op afgelopen jaar, die niet
het vermogen hadden weerstand te bieden tegen bepaalde ziektes, ze kregen
hier ook geen medicijnen voor. Afkomst is dan niet van belang, de 'Green
exit' zoals Beute dit noemt wel!! Mocht het zo zijn dat koppels
herhaaldelijk van dit soort nakomelingen afleveren die niet gezond kunnen
blijven, dan worden het flopouders en kunnen ze vertrekken, ongeact komaf.

Met onze bedrijven vraag ik me dagelijks af, hoe onderscheid ik me
van de concurrentie? Met de duiven doe ik hetzelfde. Bedrijfsmatig zoeken
we naar een totaalpakket dat we onze klanten kunnen aanbieden en waar ze
steeds meer om vragen, met de duiven moeten we het in details zoeken.
Overal zitten tegenwoordig goede duiven en liggen begeleidingssystemen
voor het oprapen. Met goede duiven bedoel ik dan duiven die afstammen van
topduiven en/of topkwekers, Jan met de pet heeft tegenwoordig voor een
habbekrats een kleinkind van 'Kleine Dirk' of 'De Paarsborst' weten te
bemachtigen. In mijn visie gaat het om nakomelingen van de echte cracks,
dus directe kinderen van toppers als 'Kleine Dirk', 'De Paarsborst',
'Drogba' en Nationale winnaars. Nog een stap verder gaat het met de
aankoop van dit soort duiven zelf. Hier komt echter de portemonnee om de
hoek kijken. Een kleinkind gaat dan misschien nog wel, maar een kind uit
de toppers? Dikwijls loopt de teller vanaf € 1000!! Voor velen geen
haalbare kaart, laat staan de topper zelf, kijk maar eens voor hoeveel
deze naar China gaan, onvoorstelbaar!! Wat de betere liefhebber nogal eens
doet is de opbrengsten van de verkopen herinvesteren in een gerichte
kwaliteitsinjectie voor de kolonie. Henk Douna, combinatie Van der
Stouwe-Douna uit Donkerbroek, heeft een dergelijke aanpak. Het geld dat
met de verkopen van de jonkies aan huis of via internet vergaard wordt,
wordt geinvesteerd in nieuwe aankopen en soms zijn dit bedragen met 3
nullen. Het heeft deze sympathieke melker wel op een niveau gebracht waar
hij nu staat en weet hij zich telkens te verbeteren. Door zelf hard te
vliegen, leer je de kenmerken van goede duiven te herkennen en door
bezoeken te brengen aan andere topliefhebbers leer je steeds meer over de
'topduif'.

Ik heb zeker de wijsheid niet in pacht en sta nog onderaan de
prestatieladder. Om die volgende stappen te zetten moet een doordacht
kweeksysteem gevolgd worden en is er enkel plaats voor duiven die voldaan
aan bepaalde criteria. Als je hier aan vasthoudt geeft dit de meeste
garantie tot succes, daar ben ik van overtuigd. Dit najaar zijn er op ons
fondhok een aantal versterkingen gekomen:
- zoon 'Drogba', asduif WHZB overnachtfond
- dochter 'Salinero', 1e nationaal
- zoon 'Tiesto', 1e NPO
- dochter Eto'O x Mabel, 2 uitzonderlijke vliegers
- dochter Stamkoppel Henri Hoeks
- zoon Yolanthe, superduivin Henri Hoeks
- zoon 20, Jurrian van Amerongen, supervlieger, 3e asduif B.O.T.B.
- zoon en dochter 06-201 Gerard van Tuyl, supervlieger op het hok
bij Gerard
- zoon Superboy, topvererver bij Gerard van Tuyl
Deze versterkingen gaan echt niet altijd gepaard met grove
investeringen, het mooie van duivensport is ook de vriendschap en gunning
die ontstaat met liefhebbers en de bereidheid elkaar aan betere duiven te
helpen en te ruilen.

Over 2011 ontving ik vele complimenten over mijn prestaties met als
hoogtepunt natuurlijk die 2e nationaal Bergerac met 'Lize'. Je kan dan
besluiten om op dezelfde voet verder te gaan en niets bij te halen of te
verwijderen op het hok. Hier kiezen we echter niet voor. Een aantal duiven
van 2006, ons eerste investeringsjaar voor de fond zijn door de mand
gevallen en ondanks hun schitterende stamboom gaan we hier niet mee in
2012 niet uit kweken. Hun nageslacht heeft zich NOG niet bewezen en mag
dat in 2012 eerst doen alvorens weer een hok vol te kweken met duiven die
het niet in zich hebben, lange leve de voedsterkoppels. Tevens zijn een
aantal duiven door nieuwe inzichten afgekeurd, deze voldoen niet aan de
criteria die we graag zien bij onze duiven. Voorlopige koppeldatum
kweekduiven, 3 januari.................................

Zet 'm op!
Disclaimer

Alle stukken gepubliceerd door Duivenvaria zijn met toestemming geplaatst. Het is verboden zonder toestemming artikelen die op duivenvaria.nl staan van onze site te kopiëren voor andere doeleinden. Verder is duivenvaria.nl niet verantwoordelijk voor gevolgen die hier mogelijk uit voorkomen.

Team duivenvaria.nl