A.S. - Misvattingen

Hoogst vervelend voor de doorsnee liefhebber dat dierenartsen zo
verschillend denken over alles en nog wat.

Snijdt het onderwerp paratyfus, en doe daar maar Coli bij, aan met 10
dierenartsen en je krijgt 10 verschillende visies en raadgevingen.

Dat schept verwarring en dat is iets waarop de liefhebber niet zit te
wachten.

Zeker niet als ze problemen hebben en daarvoor zijn juist dierenartsen.


PARATYFUS

En paratyfus was, zoals vaak in het najaar, weer in het land.

Ik kan er over mee praten.

En U mogelijk ook als u merkt dat (enkele) duiven mager worden.

Ze hoeven echt geen gezwollen knie te hebben, een hangende vleugel of veel
onbevruchte eieren. Mager worden is veelal, zoals dr. Gijsbrechts het
noemt, een eerste verklikker.

En wie meent dat alleen de zwakkeren het krijgen en daarom maar
uitgeselecteerd worden heeft het mis.

Zelfs de allerbeste en van natuur allersterkste duiven kunnen het krijgen.
Evenals bijvoorbeeld haarwormen.

Zet een superduif in een met haarwormen besmet milieu en hij gaat voor de
bijl omdat geen enkele duif “haarwormproof” ingewanden heeft.

Vergelijk het met mensen.

Ook de allersterkste kunnen ernstig ziek worden.


WIND

Een andere alom heersende misvatting betreft de invloed van de wind op het
komende weer.

Zo werd ik eens gebeld door een lossingverantwoordelijke uit Friesland.

Het was op een zaterdagmorgen.

Hun duiven zaten in Belgie en waar hij woonde was het bar slecht weer.

Op de losplaats, Duffel, was het echter prachtig en hij vroeg hoe het hier
was.

Hij bedoelde mijn woonplaats, pal op de Belgische grens.

Hier was het ook schitterend weer, zoals in Duffel.

“Dan ga ik lossen”, zei de man. “Het is zuidenwind en dan komt het goede
weer naar hier.”

En dat hoeft dus niet. Dat het weer zich verplaatst met de wind is een
misvatting.

En dat zou ook blijken.

De Friezen kenden een rampvlucht van formaat.

Hoewel het zuidenwind was had het barslechte weer zich van Noord naar Zuid
verplaatst. Dus ahw tegen de wind in. Dat kan dus.

Dat “een normaal mens” zich daar niet van bewust is is niet zo”n probleem.

Wel als het lossingverantwoordelijken betreft die beslissen over het lot
van duizenden duiven.


GEZELLIG?

Bij een sportgenoot wilde verleden winter de kweek niet lukken.

“Wat een miserie” klaagde hij.

En dat terwijl hij maar 6 kweekkoppels had.

Toch was het voor een deel, of zeg maar helemaal, eigen schuld.

Op zijn kweekhok stonden 6 broedbakken, voor elk koppel een, maar vanaf
het begin al had hij er moeite mee doffers een bepaalde bak in te loodsen.

Waarom het voor een deel eigen schuld was?

Tegen de linker en rechter wand van het hok had hij schabbetjes
aangebracht.

Want moet een hok niet gezellig zijn?

Zeker, maar duiven bakvast krijgen die overal kunnen gaan zitten is heel
moeilijk.

Zoals het ook moeilijk kweken is in een hok met 2 kweekkoppels.

Meestal is daar een dominante doffer bij die het paren van het andere
koppel moeilijk maakt.


CONCURRENTIE

Soms is het komisch als je liefhebbers over de concurrentie in hun streek
hoort.

Allemaal wonen ze ergens waar die moordend is.

En als iemand in een andere regio sterke prestaties neerzet hoor je vaak:
“ja DAAR is het makkelijk. DAAR vliegen ze tegen kraaien. Dat moet hij
HIER eens komen doen.”

Over Nederlandse kampioenen lees je “dat ze in een oersterk samenspel
spelen” en Belgen zijn weinig anders.

In Vlaanderen doen ze minachtend over Antwerpse duiven.

In Antwerpen beweren ze dan weer dat hun duiven superieur zijn.

Over een ding zijn de meeste Belgen het dan weer eens:

Zij hebben de beste duiven van de wereld.

Duiven die ook verre superieur zijn aan Nederlandse en Duitse.

Is dat ook zo?


DE BESTE?

Dat blijkt niet uit eenhokwedstrijden, die vaak gedomineerd worden door
Duitsers.

En dan zijn er de voorbeelden van Nederlandse en Duitse liefhebbers die
goede duiven hadden, ze gingen shoppen bij Belgische “naamhokken” om nog
betere te krijgen om enkele jaren nadien te constateren dat de Belgische
inbreng ze bijna naar de afgrond bracht.

Kijk ook eens naar die fantastische vlieger van Casaert, DE Casaert.

Die won dit jaar 6 eerste waaronder een 1e Interprovinciaal Blois en werd
daarmee 2e NATIONALE ASDUIF KBDB.

Beide ouders dragen een Nederlandse ring; Gekweekt door W de Bruyn, zoals
die super van Derwa die mede door zijn “Hollander” Nationaal kampioen
jaarlingen werd.

In Zuid Afrika wordt momenteel weer gespeeld om heel veel geld in de
beroemdste eenhokwedstrijd van de wereld.

Duiven uit tientallen landen nemen er aan deel.

De inzenders zouden dat toch wel uit hun hoofd laten zo veel geld te
zetten als ze zich toch kansloos achtten tegen de Belgen?


SOORT

De volgende misvatting heerst meer bij buitenlanders.

Tegen een Taiwanees liet ik me ontvallen dat M Haesendonckx prima duiven
had.

“Wat voor soort?” vroeg de man.

Het is de vraag die zowat elke Chinees stelt als je ze confronteert met
een vrij onbekend hok.

Ze denken dan dat je Janssen, van Loon, Hofkens, Meulemans, Vandenabeele,
Koopman, Engels of erger nog Delbar, HvR of een andere naam gaat noemen
van een halve eeuw terug.

Alsof alles draait om enkele soorten duiven.

Hebben ze dan nog niet door dat veel basisduiven van zelfs de grootste
kampioenen kruisingen zijn?


MAIS

Een andere misvatting betreft mais.

Dat zou zwaar en moeilijk te verteren zijn.

Gerst daarentegen zou licht verteerbaar zijn en daarom uitermate geschikt
als een soort zuivering na een zware vlucht.

Het omgekeerde is echter waar. Mais is licht verteerbaar, gerst juist
niet.

Gerst is trouwens toch omstreden.

De ene kampioen wil er niet van weten, de andere al even grote kampioen
zweert er bij.


JONGE DUIVEN

Over verliezen met jongen gaan we het niet meer hebben. Daarover is al
genoeg gezegd en geschreven.

Velen vinden dat het een soort selectie is. Dat de slechte(re) verloren
gaan en de goede niet. Opnieuw niet waar.

De voorbeelden zijn ontelbaar van duiven die verloren gingen en zich
nadien ontpopten als superieure vliegers of kwekers.

Bij de nieuwe eigenaar die de duif mocht houden of bij de kweker zelf die
zo slim was de duif terug te halen.

Als een groot kampioen op een slag pakweg 30 jongen verliest dacht je toch
niet dat dat zijn 30 slechtste zouden zijn?

Liefhebbers die verloren jongen niet terug halen omdat die toch niets
waard zijn hebben het mis.



















© Ad Schaerlaeckens